October 14 Wednesday 2026

തിരുത്തിയെഴുതണം ഈ ‘മരണാനന്തര നയം’

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ദാരിദ്ര്യം മൂലം ഒരു കുടുംബം ഒന്നടങ്കം ആത്മഹത്യ ചെയ്ത വാർത്ത നമ്മളെയെല്ലാം ഉലച്ചുകളഞ്ഞു. ഇത്തരം ദുരന്തങ്ങൾ ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാൻ എന്താണ് നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടത്? ദുരന്തങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള ലക്ഷങ്ങളുടെ പ്രഖ്യാപനമല്ല, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴുള്ള കരുതലാകണം നമ്മുടെ നയം. ആ സ്ത്രീയ്ക്ക് കാഴ്ചശക്തി പോലും ഇല്ലായിരുന്നു. ആ കുടുംബം ആരെങ്കിലും അവശേഷിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഭരണകൂടം അവശേഷിക്കുന്നവർക്ക് ലക്ഷങ്ങളുടെ സഹായം നൽകും. കുട്ടികളാണ് അവശേഷിക്കുന്നതെങ്കിൽ അവർക്ക് പഠനവും മറ്റും ഉറപ്പാക്കുംമായിരുന്നു. മുതിർന്ന ഒരാളാണ് ജീവിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ തൊഴിൽ വരേയും ഉറപ്പാക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഇതിൽനിന്ന് ഒരായിരം രൂപ അവർക്ക് മുൻകൂട്ടി കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഈ ദുരന്തം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. അങ്ങേയറ്റം നിരാലംബരായ നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ നമുക്ക് ചുറ്റുമുണ്ട്. നാമൊക്കെ ദിവസവും കാണുന്നവരുമാണ് അവർ. പക്ഷേ, ഒരു വലിയ ദുരന്തം സംഭവിച്ച്, വാർത്തകളിൽ നിറയുമ്പോൾ മാത്രമാണ് നമ്മളും ഭരണകൂടവും അവരെ തിരിച്ചറിയുന്നത്!

നമ്മുടെ സിസ്റ്റത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പരാജയം എന്താണെന്ന് അറിയാമോ? പ്രതികരണാത്മക ഭരണം’ആണത്. ആരെങ്കിലും മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ അവശേഷിക്കുന്നവർക്ക് ലക്ഷങ്ങൾ ധനസഹായം നൽകും, കുട്ടികളുണ്ടെങ്കിൽ വിദ്യാഭ്യാസവും സംരക്ഷണവും നൽകും, മുതിർന്നവർക്ക് തൊഴിൽ നൽകും. എന്നാൽ, ഈ പണവും സഹായവും അവർ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, ഒരു ചെറിയ കൈത്താങ്ങായി നൽകിയിരുന്നെങ്കിൽ ആ ജീവനുകൾ നമുക്ക് രക്ഷിക്കാമായിരുന്നില്ലേ? മരണാനന്തരം ലഭിക്കുന്ന ഈ ആനുകൂല്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മനുഷ്യർ സ്വന്തം ജീവൻ തന്നെ വിലയായി നൽകേണ്ടി വരുന്നത് ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിന് തന്നെ അപമാനമാണ്.

ഇനി വേണ്ടത് ‘മുൻകൂട്ടിയുള്ള കരുതൽ’; അധികാരവും സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യവും താഴേത്തട്ടിലേക്ക്
ഒരു ദുരന്തം ഉണ്ടാകാൻ കാത്തുനിൽക്കാതെ, അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാൻ തദ്ദേശഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് (പഞ്ചായത്ത്/മുനിസിപ്പാലിറ്റി) പൂർണ്ണമായ സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകണം. കളക്ടറുടെയോ മുകളിലുള്ളവരുടെയോ ഒപ്പിനായി കാത്തുനിൽക്കാതെ 24 മണിക്കൂറിനകം സഹായമെത്തിക്കാൻ വാർഡ് തലത്തിൽ ‘അടിയന്തര കെയർ ഫണ്ട്’ ഉണ്ടാകണം. സുരക്ഷാ വലയം തീർക്കണം നമ്മുടെ നാട്ടിലെ കുടുംബശ്രീ കൂട്ടായ്മകൾ, തൊഴിലുറപ്പ് മേറ്റുമാർ, ആശാ വർക്കർമാർ, അങ്കണവാടി ജീവനക്കാർ എന്നിവർക്ക് തങ്ങളുടെ പ്രദേശത്തെ അതിദരിദ്രരും ശാരീരിക വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നവരും ആരാണെന്ന് കൃത്യമായി അറിയാം. ഇവരെ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു ‘തദ്ദേശീയ നിരീക്ഷണ നയം’ ഭരണകൂടം നടപ്പിലാക്കണം.

മുൻഗണനാ പുനരധിവാസം: അംഗപരിമിതിയുള്ളവരോ കടുത്ത സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയിലുള്ളവരോ രോഗികളൊ ആശ്രയമില്ലാത്തവരോ ആയ കുടുംബങ്ങൾക്ക് സാധാരണ നിയമങ്ങളുടെ കെട്ടുപാടുകൾ ഒഴിവാക്കി, മുൻഗണനാ ക്രമത്തിൽ (Green Channel) വീടും സ്ഥിരവരുമാനവും ഉറപ്പാക്കണം. ലക്ഷങ്ങൾ മരണാനന്തര സഹായമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനേക്കാൾ എത്രയോ അന്തസ്സുള്ളത്, മനുഷ്യർ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് ജീവിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുന്നതിലാണ്. നിയമങ്ങളുടെ ചുവപ്പുനാടകളിൽ കുരുങ്ങി ഇനിയൊരു ജീവനും പൊലിയരുത്. ഈ ‘മരണാനന്തര നയം’ തിരുത്തിയെഴുതാൻ ഭരണകൂടങ്ങൾ തയ്യാറാകണം. മാറ്റം താഴേത്തട്ടിൽ നിന്ന് തന്നെ തുടങ്ങട്ടെ.

വീടും സൗകര്യങ്ങളും നൽകിയിട്ടും ആ കുടുംബം എന്തിനാണ് ആത്മഹത്യ ചെയ്തത്?
ഇപ്പോൾ പുറത്തുവരുന്ന വിവരങ്ങൾ ഈ സംഭവത്തിന് പിന്നിലെ മറ്റൊരു ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വശത്തിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. കോതമംഗലം എസ്.എച്ച്.ഓ കെ.ആർ. പ്രശാന്ത് കുമാർ വ്യക്തമാക്കുന്നത് അനുസരിച്ച്, ആ കുടുംബത്തിന് താമസിക്കാനുള്ള വീടും മറ്റ് വീട്ടുസാധനങ്ങളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും അധികാരികൾ റെഡിയാക്കി നൽകിയിരുന്നു.
“ഇനി അവരില്ലെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് നീറുന്നു” എന്ന പോലീസിന്റെ വാക്കുകൾ നമ്മളെയും ചിന്തിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളെല്ലാം ലഭിച്ചിട്ടും, ആ സ്ത്രീയും പിഞ്ചുകുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന കുടുംബം എന്തിനാണ് ഇത്രയും വലിയൊരു കടുംകൈക്ക് മുതിർന്നത്?

ലളിതമായൊരു ആത്മഹത്യ എന്നതിനപ്പുറം കനത്ത പോലീസ് അന്വേഷണം ഉണ്ടാകേണ്ടത്: സാമൂഹ്യവിരുദ്ധരുടെ ശല്യം ഉണ്ടായിരുന്നോ?

കാഴ്ചപരിമിതിയുള്ള ഒരു സ്ത്രീയും കുഞ്ഞുങ്ങളും അടങ്ങുന്ന ആ കുടുംബത്തിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയെ മുതലെടുത്ത് ആരെങ്കിലും അവരെ നിരന്തരം വേട്ടയാടിയിരുന്നോ? ആ പ്രദേശത്ത് അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള സുരക്ഷിതത്വമില്ലായ്മ ഉണ്ടായിരുന്നോ? ഏതെങ്കിലും വ്യക്തികളിൽ നിന്നോ ഗ്രൂപ്പുകളിൽ നിന്നോ അവർക്ക് കടുത്ത ഭീഷണിയോ ബ്ലാക്ക്‌മെയിലിംഗോ നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടോ? മനുഷ്യരെ മരണത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടാൻ മാത്രം വലിയ എന്ത് ഭയമാണ് അവരെ ഭരിച്ചിരുന്നത്?

വീടും ഭക്ഷണവും കൊണ്ട് മാത്രം ഒരു മനുഷ്യന് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല, അതിന് ഭയമില്ലാത്ത ഒരു സാമൂഹിക അന്തരീക്ഷം കൂടി വേണം. ആ അന്തരീക്ഷം തകർത്ത, അവരെ ആത്മഹത്യയിലേക്ക് നയിച്ച യഥാർത്ഥ കാരണക്കാരെ നിയമത്തിന് മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരണം. ഭൗതികമായ സഹായങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം ഭരണകൂടത്തിന്റെയോ സമൂഹത്തിന്റെയോ ഉത്തരവാദിത്തം അവസാനിക്കുന്നില്ല. ദുർബലരായ മനുഷ്യർക്ക് സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാനുള്ള സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പാക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടോ? ഈ ദാരുണമായ സംഭവത്തിന് പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ സത്യങ്ങൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ കൃത്യമായ പോലീസ് അന്വേഷണം അടിയന്തരമായി നടക്കണം.

 

Related