ഇന്ത്യൻ നിരത്തുകളിൽ ഓടുന്ന കോടിക്കണക്കിന് വാഹനങ്ങളുടെ ഉടമകൾ ഇന്ന് സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു പ്രതിസന്ധിയെയാണ് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്. പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിന്റെയും വിദേശനാണ്യ ശേഖരം ലാഭിക്കുന്നതിന്റെയും പേരിൽ കേന്ദ്ര സർക്കാർ അതിവേഗം നടപ്പിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന E20 പെട്രോൾ നയം രാജ്യത്തെ സാധാരണക്കാരായ വാഹന ഉടമകളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഗിനിപ്പന്നികളെപ്പോലെ പരീക്ഷണ വസ്തുക്കളാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. 2030-ൽ നടപ്പിലാക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്ന ഈ പദ്ധതി, യാതൊരു മുന്നൊരുക്കങ്ങളുമില്ലാതെ 2025-2026 കാലയളവിലേക്ക് തിടുക്കപ്പെട്ട് മാറ്റിയതിന് പിന്നിൽ കേവലം പാരിസ്ഥിതിക സ്നേഹം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക താൽപര്യങ്ങളും വൻകിട എഥനോൾ ലോബിയുടെ ഇടപെടലുകളുമുണ്ടെന്ന വിമർശനം ഇപ്പോൾ ശക്തമാണ്. ഏറ്റവും ഒടുവിലായി 2026 ജൂൺ 30-ന് സുപ്രീം കോടതിയിൽ കേന്ദ്ര സർക്കാർ തന്നെ നടത്തിയ വെളിപ്പെടുത്തൽ ഈ ആശങ്കകളെ ശരിവെക്കുന്നതാണ്. രാജ്യത്തെ ഇ-20 എഥനോൾ ബ്ലെൻഡിംഗ് പദ്ധതി ഇപ്പോഴും ഒരു ‘പരീക്ഷണം’ മാത്രമാണെന്നും ഇതിന്റെ പൂർണ്ണമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ അടുത്ത വർഷം മാത്രമേ വ്യക്തമാകൂ എന്നുമാണ് അറ്റോർണി ജനറൽ ആർ. വെങ്കിട്ടരമണി സുപ്രീം കോടതിയെ അറിയിച്ചത്. സ്വന്തം പണം കൊടുത്ത് വാഹനം വാങ്ങിയ കോടിക്കണക്കിന് പൗരന്മാരുടെ മേൽ എന്ത് അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് സർക്കാർ ഈ പരീക്ഷണം അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നത് എന്ന ചോദ്യമാണ് ഇവിടെ പ്രസക്തമാകുന്നത്.
ഇ-20 പെട്രോൾ എന്നാലെന്ത്, അത് വാഹനങ്ങളെ സാങ്കേതികമായി എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു, ഇതിന് പിന്നിലെ സാമ്പത്തിക അച്ചുതണ്ടുകൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ പരിശോധന താഴെ നൽകുന്നു.
എന്താണ് ഇ-20 പെട്രോൾ? സാധാരണ പെട്രോളുമായി രാസപരമായുള്ള വ്യത്യാസം എന്ത്?
പെട്രോളിയം ഖനനം ചെയ്ത് ശുദ്ധീകരിച്ചെടുക്കുന്ന സാധാരണ ഗ്യാസോലിനിൽ (പെട്രോൾ) 20 ശതമാനം എഥനോൾ – ഈഥൈൽ ആൽക്കഹോൾ- ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഇന്ധനമാണ് ഇ-20 പെട്രോൾ. അതായത് 80 ശതമാനം പെട്രോളും 20 ശതമാനം എഥനോളും അടങ്ങിയ മിശ്രിതമാണിത്. കരിമ്പ്, ചോളം, കേടായ അരി തുടങ്ങിയ കാർഷികോൽപ്പന്നങ്ങൾ പുളിപ്പിച്ച് ഡിസ്റ്റിലേഷൻ പ്രക്രിയയിലൂടെയാണ് എഥനോൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നത്.
ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ഇത് പ്രകൃതിദത്തമായ ഇന്ധനമാണെന്ന് തോന്നാമെങ്കിലും, വാഹനങ്ങളുടെ ഇന്റേണൽ കംബഷൻ എഞ്ചിനിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ സാധാരണ പെട്രോളും എഥനോൾ കലർന്ന പെട്രോളും തമ്മിൽ രാസപരമായി വളരെ വലിയ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്:
സാധാരണ പെട്രോളിനെ അപേക്ഷിച്ച് എഥനോളിന് ഏകദേശം 30 ശതമാനം ഊർജ്ജ സാന്ദ്രത കുറവാണ്. അതായത്, ഒരു ലിറ്റർ പെട്രോൾ കത്തുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന അത്രയും ഊർജ്ജം ഒരു ലിറ്റർ എഥനോൾ കത്തുമ്പോൾ ലഭിക്കില്ല. അതിനാൽ ഇന്ധനത്തിൽ 20 ശതമാനം എഥനോൾ കലർത്തുമ്പോൾ, ആ മിശ്രിതത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള ഊർജ്ജശേഷി ഗണ്യമായി കുറയുന്നു. ഇന്ധനക്ഷമതയെ ഇത് നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നു.
എഥനോളിന് അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും ഇന്ധന ടാങ്കിൽ നിന്നും ഈർപ്പം അഥവാ ജലാംശം വലിച്ചെടുക്കാനുള്ള രാസപരമായ കഴിവുണ്ട്. പെട്രോൾ ടാങ്കിൽ ഈർപ്പം കലർന്നാൽ അത് ‘ഫേസ് സെപ്പറേഷൻ’ എന്ന പ്രതിഭാസത്തിന് കാരണമാകും. അതായത്, എഥനോളും വെള്ളവും ചേർന്ന് ടാങ്കിന്റെ അടിയിലേക്ക് ഊറിക്കൂടുകയും മുകളിൽ പെട്രോൾ മാത്രമായി വേർതിരിയുകയും ചെയ്യും. ഇത് എഞ്ചിനിലേക്ക് വെള്ളം കയറാനും, എഞ്ചിൻ നോക്കിംഗിനും, തുരുമ്പെടുക്കുന്നതിനും കാരണമാകുന്നു.
എഥനോൾ ഒരു ആൽക്കഹോൾ ആണ്. ഇതിന് വാഹനങ്ങളിലെ റബ്ബർ സീലുകൾ, ഗാസ്കറ്റുകൾ, പ്ലാസ്റ്റിക് ഫ്യൂവൽ ലൈനുകൾ, അലുമിനിയം, പിച്ചള തുടങ്ങിയ ലോഹഭാഗങ്ങൾ എന്നിവയെ ദ്രവിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. പ്രത്യേകമായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്യാത്ത പഴയ വാഹനങ്ങളിൽ ഇ-20 പെട്രോൾ തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഫ്യൂവൽ ലീക്കിനും തീപിടുത്തത്തിനും വരെ കാരണമായേക്കാം.
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇ-20 പെട്രോൾ എന്ന് ഇന്ത്യ ഗവൺമെന്റ് പറയുന്നത്?
2026 ഏപ്രിൽ 1 മുതൽ രാജ്യത്തെമ്പാടും ഇ-20 പെട്രോൾ വിതരണം ചെയ്യാൻ സർക്കാർ നിർബന്ധിതമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കേന്ദ്ര ഗവൺമെന്റ് പ്രധാനമായും മൂന്ന് ന്യായീകരണങ്ങളാണ് ഈ നയത്തിന് പിന്നിൽ നിരത്തുന്നത്:
1. ഇന്ത്യയുടെ ക്രൂഡ് ഓയിൽ ആവശ്യകതയുടെ 85 ശതമാനവും ഇറക്കുമതി ചെയ്യുകയാണ്. പെട്രോളിൽ 20 ശതമാനം എഥനോൾ കലർത്തുന്നതിലൂടെ പ്രതിവർഷം ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടി രൂപയുടെ വിദേശനാണ്യം ലാഭിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് സർക്കാർ അവകാശപ്പെടുന്നു (2014 മുതൽ ഇതുവരെ 1.4 ലക്ഷം കോടി രൂപ ലാഭിച്ചതായി സർക്കാർ പറയുന്നു).
2. കരിമ്പ്, ചോളം തുടങ്ങിയ കാർഷിക വിളകളിൽ നിന്നാണ് എഥനോൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഈ നയം രാജ്യത്തെ കർഷകർക്ക്, പ്രത്യേകിച്ചും കരിമ്പ് കർഷകർക്ക് ഒരു സ്ഥിരവരുമാനം ഉറപ്പാക്കുമെന്ന് ഗവൺമെന്റ് വാദിക്കുന്നു.
3. പെട്രോൾ കത്തുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന കാർബൺ മോണോക്സൈഡ് അടക്കമുള്ള വാതകങ്ങളുടെ അളവ് എഥനോൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ കുറയ്ക്കാൻ സാധിക്കുമെന്നും, ഇത് ഇന്ത്യയുടെ കാർബൺ എമിഷൻ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് (Net Zero targets) സഹായകമാകുമെന്നും സർക്കാർ പറയുന്നു.
സാങ്കേതികമായി വാഹനങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന ഇംപാക്ട് എന്താണ്?
സർക്കാരിന്റെ സാമ്പത്തിക അവകാശവാദങ്ങൾ ഒരു വശത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ, സാങ്കേതികമായി ഇന്ത്യയിലെ ഭൂരിഭാഗം വാഹനങ്ങൾക്കും ഇ-20 പെട്രോൾ വലിയൊരു ബാധ്യതയായാണ് മാറിയിരിക്കുന്നത്. 2023 ഏപ്രിലിന് മുമ്പ് നിർമ്മിച്ച വാഹനങ്ങളൊന്നും തന്നെ ഇ-20 ഇന്ധനത്തിന് പൂർണ്ണമായി അനുയോജ്യമായ രീതിയിലല്ല നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. രാജ്യത്തെ നിരത്തുകളിലുള്ള ഏകദേശം 30 കോടിയോളം പഴയ വാഹനങ്ങൾ കേവലം E5 അല്ലെങ്കിൽ E10 പെട്രോൾ ഉപയോഗിക്കാൻ മാത്രം രൂപകൽപ്പന ചെയ്യപ്പെട്ടവയാണ്. 2026 ജൂലൈയിൽ ‘ലോക്കൽ സർക്കിൾസ്’ നടത്തിയ ഏറ്റവും പുതിയ സർവേ പ്രകാരം ഞെട്ടിക്കുന്ന വിവരങ്ങളാണ് പുറത്തുവന്നത്. 2023-ന് മുമ്പ് നിർമ്മിച്ച പെട്രോൾ വാഹന ഉടമകളിൽ 66 ശതമാനം പേരും തങ്ങളുടെ വാഹനത്തിന്റെ മൈലേജിൽ 10 ശതമാനത്തിലധികം ഇടിവ് വന്നതായി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. പല വാഹനങ്ങളിലും ഇത് 15 മുതൽ 20 ശതമാനം വരെയാണ്. അതായത്, ഉപഭോക്താവ് ഒരേ പണം നൽകി വളരെ കുറഞ്ഞ ഊർജ്ജം മാത്രം നൽകുന്ന ഇന്ധനം വാങ്ങാൻ നിർബന്ധിതനാകുന്നു.
മേൽപ്പറഞ്ഞ സർവേയിൽ പങ്കെടുത്ത 55 ശതമാനം ആളുകളും വാഹനങ്ങൾക്ക് അസാധാരണമായ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ വേണ്ടിവരുന്നു എന്ന് പരാതിപ്പെടുന്നു. ഫ്യൂവൽ പമ്പ് കേടാകുക, ഇൻജക്ടറുകൾ അടഞ്ഞുപോകുക, റബ്ബർ സീലുകൾ ദ്രവിച്ചുപോകുക എന്നിവ പതിവായി മാറി. എഞ്ചിൻ പെട്ടെന്ന് ചൂടാകുക. വിറയൽ, രാവിലെ വാഹനം സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് നേരിടുക , പിക്കപ്പ് കുറയുക എന്നിവ ഇ-20 പെട്രോൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന്റെ നേരിട്ടുള്ള പ്രത്യാഘാതങ്ങളാണ്.
സാമ്പത്തിക-രാഷ്ട്രീയ താൽപര്യങ്ങളും കോർപ്പറേറ്റുകൾക്കുള്ള പങ്കും
ഇ-20 പോളിസിക്ക് നേരെ ഉയരുന്ന ഏറ്റവും രൂക്ഷമായ വിമർശനം ഇതിന് പിന്നിലെ കോർപ്പറേറ്റ്-രാഷ്ട്രീയ അച്ചുതണ്ടിനെക്കുറിച്ചാണ്. 2030-ൽ പൂർത്തിയാക്കാൻ വെച്ചിരുന്ന പദ്ധതി, തിടുക്കപ്പെട്ട് 2025-2026-ലേക്ക് വെട്ടിച്ചുരുക്കിയതിന് പിന്നിൽ ശക്തമായ എഥനോൾ ലോബിയുടെ സമ്മർദ്ദമുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിലെ എഥനോൾ ഉൽപ്പാദനം പ്രധാനമായും നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ഉത്തർപ്രദേശ്, മഹാരാഷ്ട്ര, കർണാടക എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ വൻകിട പഞ്ചസാര മില്ലുകളും ഡിസ്റ്റിലറികളുമാണ് (ഉദാ: ബജാജ് ഹിന്ദുസ്ഥാൻ, ബലറാംപൂർ ചിനി, പ്രജ് ഇൻഡസ്ട്രീസ്). രാജ്യത്ത് അടുത്തിടെ പുറത്തുവന്ന ഇലക്ടറൽ ബോണ്ട് വിവാദങ്ങളിൽ, പല വൻകിട എഥനോൾ-പഞ്ചസാര നിർമ്മാണ കമ്പനികളും ഭരണകക്ഷിക്ക് വലിയ തോതിൽ സാമ്പത്തിക സംഭാവനകൾ നൽകിയിട്ടുള്ളതായി രേഖകളുണ്ട്. സർക്കാരിന്റെ നയരൂപീകരണത്തിൽ ഈ കമ്പനികൾക്കുള്ള വലിയ സ്വാധീനമാണ് ഇ-20 നയത്തിന്റെ അതിവേഗത്തിലുള്ള നടപ്പാക്കലിലൂടെ വെളിവാകുന്നത്.
ഉത്തർപ്രദേശിലെയും മഹാരാഷ്ട്രയിലെയും പഞ്ചസാര സഹകരണ സംഘങ്ങൾ അവിടുത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നെടുംതൂണുകളാണ്. കേന്ദ്ര ഗതാഗത മന്ത്രി നിതിൻ ഗഡ്കരി അടക്കമുള്ളവർ എഥനോൾ നയത്തിന്റെ ശക്തരായ വക്താക്കളാകുന്നതിന് പിന്നിൽ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ പഞ്ചസാര ലോബിയുടെ സാമ്പത്തിക താൽപര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനാണെന്ന വിമർശനവും രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകർ ഉന്നയിക്കുന്നുണ്ട്.
എൽ നിനോ പോലുള്ള കാലാവസ്ഥാ മാറ്റങ്ങൾ കാരണം രാജ്യത്ത് കരിമ്പ്, ചോളം ഉൽപ്പാദനം കുറയുമ്പോൾ, എഥനോൾ ലക്ഷ്യം തികയ്ക്കാൻ എഫ്.സി.ഐ ഗോഡൗണുകളിലെ അരി വൻകിട കമ്പനികൾക്ക് നൽകാൻ സർക്കാർ നിർബന്ധിതരാകുന്നു. പട്ടിണി മാറ്റേണ്ട അരിയും ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങളും കോർപ്പറേറ്റുകളുടെ ലാഭത്തിനായി വാഹനങ്ങളിൽ ഇന്ധനമായി കത്തിച്ചുകളയുന്നതിലെ അനീതി സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദർ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
സാമ്പത്തിക രാഷ്ട്രീയ താൽപര്യങ്ങളാൽ രാജ്യത്തെ വാഹന ഉടമകളെ പരീക്ഷണ വസ്തുവാക്കുകയാണോ?
മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, സാമ്പത്തിക നേട്ടം ലക്ഷ്യമിട്ട് രാജ്യത്തെ 3 കോടിയിലധികം വരുന്ന ജനങ്ങളെ സർക്കാർ ഗിനിപ്പന്നികളാക്കുകയാണ്.
വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് അമേരിക്കയോ ബ്രസീലിലോ) എഥനോൾ ബ്ലെൻഡിംഗ് കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ പഴയ വാഹന ഉടമകൾക്കായി E0 (ശുദ്ധമായ പെട്രോൾ) അല്ലെങ്കിൽ E10 ഇന്ധനം പമ്പുകളിൽ ഒരു ചോയിസ് ആയി ലഭ്യമാക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ത്യയിൽ, യാതൊരു ചോയിസും ഉപഭോക്താവിന് നൽകുന്നില്ല. ഇ-20 പെട്രോൾ അടിക്കാൻ അവർ നിർബന്ധിതരാകുന്നു. തങ്ങൾ വാങ്ങുന്നത് 20% എഥനോളാണെന്ന് പോലും മിക്ക പമ്പുകളിലും എഴുതിവെക്കാറില്ല.
ഗതാഗത മന്ത്രി നിതിൻ ഗഡ്കരി കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ ഇ-20 ഇന്ധനം സുരക്ഷിതമാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, 2026 ജൂൺ 30-ന് ബി.പി.സി.എൽ മായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു കേസിൽ സുപ്രീം കോടതിയിൽ അറ്റോർണി ജനറൽ നിലപാടെടുത്തത് “ഇതൊരു പരീക്ഷണമാണ്, ഫലം അടുത്ത വർഷമേ അറിയൂ” എന്നാണ്. ഇതിനെതിരെ കോൺഗ്രസ് നേതാവ് പ്രിയങ്ക് ഖാർഗെ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ ശക്തമായി രംഗത്ത് വന്നിരുന്നു. “3.6 കോടി ഇന്ത്യക്കാരുടെ മേൽ നടത്തുന്ന പരീക്ഷണമാണിതെന്നും, ജനങ്ങൾ ഗിനിപ്പന്നികളല്ലെന്നും” ഖാർഗെ 2026 ജൂലൈ 1-ന് തുറന്നടിക്കുകയുണ്ടായി.
ഇതിന് പുറമെ, ഇപ്പോൾ ഇ-25 പെട്രോൾ വാഹനങ്ങളിൽ പരീക്ഷിക്കാൻ ഓട്ടോമോട്ടീവ് റിസർച്ച് അസോസിയേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യ (ARAI) യെ സർക്കാർ ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരിക്കുകയാണ്. പഴയ വാഹനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിന് മുൻപേയുള്ള ഈ നീക്കം വാഹന ഉടമകളോടുള്ള കടുത്ത അവഗണനയാണ്. കൂടാതെ വാഹനങ്ങളുടെ എഞ്ചിൻ തകരാറിലാകുമ്പോൾ പുതിയ കാറുകൾ വാങ്ങാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്ന അവസ്ഥ വൻകിട വാഹന നിർമ്മാതാക്കൾക്കും ലാഭമുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ ഇ-20 പെട്രോളിനെതിരെ വലിയ തെരുവ് പ്രതിഷേധങ്ങൾ നടന്നിട്ടില്ലെങ്കിലും, ശക്തമായ അസംതൃപ്തിയും നിയമപോരാട്ടങ്ങളും ഉയർന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഇതിനെ പാശ്ചാത്യ മാധ്യമങ്ങൾ ‘ഗ്രീൻലാഷ്’ (Greenlash – ഹരിത നയങ്ങൾക്കെതിരെയുള്ള ജനരോഷം) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ സുപ്രീം കോടതി പരാമർശത്തിന് പിന്നാലെ പ്രതിപക്ഷം ഇത് ഏറ്റെടുത്തിട്ടുണ്ട്. മുൻപ് സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ കോൺഗ്രസ് നേതാക്കളും ജനപ്രതിനിധികളും ഇ-20 നയം സുരക്ഷിതമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതുവരെ നിർത്തിവെക്കണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. വിവരാവകാശ നിയമപ്രകാരം ഇന്ധനത്തിലെ എഥനോളിന്റെ കൃത്യമായ അനുപാതം ചോദിച്ച് നിരവധി അപേക്ഷകൾ പോയിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ സുപ്രീം കോടതിയിലും വിവിധ ഹൈക്കോടതികളിലും പൊതുതാൽപര്യ ഹർജികൾ ഫയൽ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എഞ്ചിൻ തകരാറുകൾക്ക് ഇൻഷുറൻസ് പരിരക്ഷ നിഷേധിക്കുന്നതിനെതിരെ ഉപഭോക്തൃ കോടതികളിലും കേസുകൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. സൊസൈറ്റി ഓഫ് ഇന്ത്യൻ ഓട്ടോമൊബൈൽ മാനുഫാക്ചറേഴ്സ് പോലുള്ള പ്രൊഫഷണൽ ബോഡികൾ പഴയ വാഹനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരോക്ഷമായി സർക്കാരിനെ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ ‘Ask CarGuru’ പോലുള്ള പ്രമുഖ യൂട്യൂബ് ഓട്ടോമൊബൈൽ നിരൂപകർ ഉപഭോക്താക്കളുടെ ഈ ദുരിതം വീഡിയോകളിലൂടെ തുറന്നുകാട്ടുന്നു.
റെഡ്ഡിറ്റ് എക്സ്, ഫേസ്ബുക്ക് കാർ ഗ്രൂപ്പുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ മൈലേജ് കുറഞ്ഞതിന്റെയും എഞ്ചിൻ കേടായതിന്റെയും അനുഭവങ്ങൾ ദിനംപ്രതി ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളാണ് പങ്കുവെക്കുന്നത്. പെട്രോൾ പമ്പുകളിൽ സുതാര്യത ഉറപ്പാക്കണമെന്നത് ഇവരുടെ പ്രധാന ആവശ്യമാണ്.
എഥനോൾ ഉൽപ്പാദനം യഥാർത്ഥത്തിൽ ‘ഹരിത’മല്ലെന്ന് പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഒരു ലിറ്റർ എഥനോൾ ഉണ്ടാക്കാൻ കരിമ്പ് കൃഷിക്കായി ആയിരക്കണക്കിന് ലിറ്റർ ഭൂഗർഭജലം ഊറ്റിയെടുക്കേണ്ടി വരുന്നു. ഛത്തീസ്ഗഡിലെ ബെമേതാര പോലുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിൽ എഥനോൾ പ്ലാന്റുകൾ ജലചൂഷണം നടത്തുന്നതിനെതിരെ തദ്ദേശീയരായ സ്ത്രീകൾ വലിയ സമരങ്ങൾ സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇ-20 പെട്രോൾ നയം സാങ്കേതികമായി ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഗുണകരമായ ഒരു ആശയമായിരിക്കാം, എന്നാൽ അത് നടപ്പിലാക്കുന്ന രീതി തികച്ചും ജനാധിപത്യ വിരുദ്ധവും കോർപ്പറേറ്റ് പ്രീണനവുമാണ്. ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ രാജ്യത്തെ കോടിക്കണക്കിന് വരുന്ന വാഹന ഉടമകളെ അവരുടെ സമ്മതമില്ലാതെ ഒരു “പരീക്ഷണ”ത്തിന് വിധേയരാക്കാൻ ഒരു ഭരണകൂടത്തിനും അവകാശമില്ല. വിദേശനാണ്യം ലഭിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഊർജ്ജശേഷി കുറഞ്ഞ ഇ-20 ഇന്ധനം എന്തിനാണ് സാധാരണ പെട്രോളിന്റെ അതേ ഉയർന്ന വിലയ്ക്ക് ജനങ്ങൾക്ക് വിൽക്കുന്നത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് സർക്കാരിന് ഉത്തരമില്ല.
