ലോക്സഭ പാസാക്കിയ ‘ടാക്സേഷൻ ആൻഡ് അദർ ലോസ് (അമെൻഡ്മെൻ്റ്) ബിൽ, 2026’, ഡിജിറ്റൽ പേയ്മെന്റുകൾക്ക് ഇടപാട് ലെവി/നികുതി ചുമത്താൻ സർക്കാരിന് അധികാരം നൽകുന്നു. ഇതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ ഇതുവരെ പുറത്തുവന്നിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഡിജിറ്റൽ പേയ്മെന്റുകൾക്ക് ഉടനടി ഒരു ലെവിയോ നികുതിയോ ഏർപ്പെടുത്തില്ലെങ്കിലും, വരുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ യു.പി.ഐ (UPI), റൂപേ (RuPay) തുടങ്ങിയ ഡിജിറ്റൽ പേയ്മെന്റുകൾക്ക് മർച്ചന്റ് ഡിസ്കൗണ്ട് റേറ്റ് (MDR) അല്ലെങ്കിൽ സേവന നികുതി ഈടാക്കാൻ ഈ നിയമനിർമ്മാണം അനുവദിക്കുന്നു. അതേസമയം, ബാങ്കിംഗ്, പേയ്മെന്റ് സംവിധാനത്തിന്റെ ദീർഘകാല സാമ്പത്തിക സുസ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കാൻ ഈ ഭേദഗതി സഹായിക്കുമെന്നാണ് ഇന്ത്യൻ ധനമന്ത്രി പറയുന്നത്. ഈ സംവിധാനത്തിന്റെ നടത്തിപ്പിനുള്ള ആഭ്യന്തര ചെലവാണ് മോദി സർക്കാരിന്റെ ഈ നീക്കത്തിന് പിന്നിലെന്നും, ബാങ്കുകളുടെയും പേയ്മെന്റ് സേവന ദാതാക്കളുടെയും സാമ്പത്തിക ഭാരം കുറയ്ക്കുകയാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യമെന്നുമാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ, ഈ വാദം യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾക്ക് നിരക്കുന്നതല്ല. വിദഗ്ദ്ധരും പൊതുസമൂഹവും ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതുപോലെ, നാഷണൽ പേയ്മെന്റ്സ് കോർപ്പറേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യ (NPCI) വഴി യു.പി.ഐ പേയ്മെന്റുകൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ആർ.ബി.ഐക്ക് (RBI) യാതൊരു സാമ്പത്തിക ഭാരവുമില്ലാതെ ഡിജിറ്റൽ പേയ്മെന്റ് സംവിധാനം എളുപ്പത്തിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള ശേഷിയുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, കഴിഞ്ഞ സാമ്പത്തിക വർഷത്തിൽ മാത്രം ആർ.ബി.ഐ 2.86 ലക്ഷം കോടി രൂപയുടെ മിച്ചഫണ്ടാണ് കേന്ദ്രസർക്കാരിലേക്ക് കൈമാറിയത്. ഇതിന്റെ ഒരു ചെറിയ പങ്ക് മാത്രം മതി മുഴുവൻ യു.പി.ഐ സംവിധാനവും പരിപാലിക്കാൻ. അതിനാൽ, ഡിജിറ്റൽ ഇടപാടുകൾക്ക് ലെവി ഏർപ്പെടുത്താൻ മോദി സർക്കാരിനെ പ്രേരിപ്പിച്ച യഥാർത്ഥ കാരണം മറ്റൊന്നാണ്.
2026 മാർച്ച് മാസത്തിലെ നാഷണൽ ട്രേഡ് എസ്റ്റിമേറ്റ് റിപ്പോർട്ടിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ട്രേഡ് റപ്രസന്റേറ്റീവ് (USTR), ഇന്ത്യയുടെ യു.പി.ഐ, റൂപേ സംവിധാനങ്ങൾക്കെതിരെ ഉന്നയിച്ച കടുത്ത വിമർശനമാണ് ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയം. വിസ (Visa), മാസ്റ്റർകാർഡ് (Mastercard) തുടങ്ങിയ അമേരിക്കൻ വമ്പന്മാരെ ഇന്ത്യൻ വിപണിയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുന്നു എന്നാരോപിച്ചാണ് ഇന്ത്യയുടെ ഡിജിറ്റൽ പേയ്മെന്റ് സിസ്റ്റത്തെ യു.എസ് ലക്ഷ്യമിട്ടത്. ഇന്ത്യയുടെ സീറോ-MDR ഡിജിറ്റൽ പേയ്മെന്റ് നെറ്റ്വർക്കുകളെ വിസയ്ക്കും മാസ്റ്റർകാർഡിനും എതിരെയുള്ള വിദേശ വ്യാപാര തടസ്സങ്ങളായി USTR തരംതിരിച്ചത്, ഇന്ത്യയ്ക്കെതിരെ പക്ഷപാതപരമായി തുടരുന്ന യു.എസ്-ഇന്ത്യ വ്യാപാര ചർച്ചകളുടെ സമയത്ത് തന്നെയാണ് എന്നത് കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, യു.എസ് സാമ്രാജ്യത്വത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട നീക്കമല്ല. ബ്രസീലിന്റെ സൗജന്യ ഇൻസ്റ്റന്റ് പേയ്മെന്റ് സംവിധാനമായ ‘പിക്സ്’ (Pix) തദ്ദേശീയർക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്നുവെന്ന് ആരോപിച്ച്, സെക്ഷൻ 301 അന്വേഷണത്തിന് ശേഷം ബ്രസീലിന് മേൽ തീരുവ ചുമത്താൻ പോലും യു.എസ് മുതിർന്നു. അതിനാൽ, ഡിജിറ്റൽ പേയ്മെന്റുകൾക്ക് ഇടപാട് ലെവി ഏർപ്പെടുത്താനുള്ള മോദി സർക്കാരിന്റെ നീക്കം ദേശീയ താൽപ്പര്യം മുൻനിർത്തിയുള്ളതല്ല, മറിച്ച് ഇന്ത്യയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന യു.എസ് ഡിജിറ്റൽ കമ്പനികൾക്ക് അനുകൂലമായ അന്തരീക്ഷവും മത്സര നേട്ടവും ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്.
സത്യത്തിൽ, 2016-ൽ ഇന്ത്യ യു.പി.ഐ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ഡെബിറ്റ്, ക്രെഡിറ്റ് കാർഡുകളായ മാസ്റ്റർകാർഡ്, വിസ തുടങ്ങിയവയിലൂടെ യു.എസ് ഇന്ത്യൻ സാമ്പത്തിക വിപണിയിൽ ശക്തമായി വേരൂന്നിയിരുന്നു. തങ്ങളുടെ അടുത്ത സഖ്യകക്ഷിയും ജൂനിയർ പങ്കാളിയുമായ ഇന്ത്യയുടെ ഒരു പ്രാദേശിക പരീക്ഷണം മാത്രമായി യു.പി.ഐയെ കണ്ട അമേരിക്കയുടെ ആദ്യ പ്രതികരണം സംശയത്തോടെയും അവഗണനയോടെയുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, 2016-17 സാമ്പത്തിക വർഷത്തിൽ വെറും 7,000 കോടി രൂപയായിരുന്ന യു.പി.ഐ ഇടപാടുകളുടെ മൂല്യം 2025-26 ആയപ്പോഴേക്കും 314 ലക്ഷം കോടി രൂപയിലധികമായി ഉയർന്നു. വിസ, മാസ്റ്റർകാർഡ് തുടങ്ങിയ യു.എസ് കാർഡ് ഇടനിലക്കാരെ പുറന്തള്ളിക്കൊണ്ട് ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ പേയ്മെന്റ് പ്ലാറ്റ്ഫോമായി ഇത് മാറി. അമേരിക്കൻ സ്വൈപ്പ് കാർഡുകൾക്ക് പകരം ഇന്ത്യൻ ജനത യു.പി.ഐ ഇടപാടുകളിലേക്ക് മാറിയതോടെ, അമേരിക്കൻ കമ്പനികൾക്കുണ്ടായ വരുമാന നഷ്ടവും തുടർന്നുള്ള യു.എസ് നിർദ്ദേശങ്ങളുമാണ് ഡിജിറ്റൽ പേയ്മെന്റുകൾക്ക് ഇടപാട് ലെവി ഏർപ്പെടുത്താൻ മോദി ഭരണകൂടത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. ഇത് മുഴുവൻ ഭാരവും സാധാരണക്കാരുടെ തലയിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുകയും യു.എസ് കമ്പനികൾക്ക് ഇന്ത്യൻ ഡിജിറ്റൽ വിപണിയിലേക്ക് വീണ്ടും വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തീർച്ചയായും, ‘വിശ്വഗുരു’വിന്റെ ഈ നീക്കം രാജ്യത്തിന്റെ നയപരമായ തീരുമാനങ്ങൾ യു.എസ് സാമ്രാജ്യത്വ യജമാനന്മാരാണ് നിശ്ചയിക്കുന്നതെന്നും, സാംസ്കാരിക ദേശീയത എന്നത് ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ ബലികഴിച്ച് കോർപ്പറേറ്റ് മൂലധനത്തെ സേവിക്കാനുള്ള ഒരു ആവരണം മാത്രമാണെന്നും ഒരിക്കൽ കൂടി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു!
