കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ ദലിത് ചിന്തകനും എഴുത്തുകാരനുമായ സണ്ണി എം. കപിക്കാടിനെതിരെ കോണ്ഗ്രസ് നേതാവ് അജയ് തറയില് നടത്തിയ പ്രസ്താവന വ്യക്തിപരമായ ഒരു ആരോപണമെന്നതിലുപരി, കേരളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികള്ക്കുള്ളില് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദലിത് വിരുദ്ധതയുടെയും ജാതീയ ചിന്താഗതിയുടെയും പ്രതിഫലനമാണ്.
സംഘപരിവാര് അജണ്ടയുടെ തുടര്ച്ച
സണ്ണി കപിക്കാടിന്റെ മതംമാറ്റത്തെയും ഔദ്യോഗിക പദവികളെയും സംബന്ധിച്ച് ആദ്യമായി വിവാദങ്ങള് ഉയര്ത്തിയത് സംഘപരിവാര് നേതാവായ ആര്.വി. ബാബുവായിരുന്നു. തുടര്ന്ന് ഹിന്ദു ഐക്യവേദി നേതാവ് കെ.പി. ശശികലയും ഇതേ ആരോപണങ്ങള് ഉന്നയിച്ചു. എന്നാല്, അതേ ആരോപണങ്ങള് തന്നെ ഒരു കോണ്ഗ്രസ് നേതാവും ആവര്ത്തിക്കുമ്പോള്, മതേതരത്വത്തെയും ജനാധിപത്യത്തെയും കുറിച്ചുള്ള കോണ്ഗ്രസിന്റെയും സംഘപരിവാറിന്റെയും കാഴ്ചപ്പാടുകള് ഒന്നുതന്നെയാണോ എന്ന ഗൗരവകരമായ ചോദ്യം ഉയരുന്നു. വര്ഗീയ ശക്തികള് നിര്മിച്ചെടുക്കുന്ന വ്യാജനിര്മിതികളെ കോണ്ഗ്രസ് നേതാക്കള് ഏറ്റുപിടിക്കുന്നത് അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ പാപ്പരത്തമാണ് വെളിവാക്കുന്നത്.
സ്വന്തം പാര്ട്ടിയുടെ നിയമത്തെത്തന്നെ തള്ളിപ്പറയുന്ന വൈരുധ്യം
ദലിത് ക്രിസ്ത്യാനികള്ക്ക് ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാനും പട്ടികജാതി ആനുകൂല്യങ്ങള് കൈപ്പറ്റാനുമുള്ള നിയമപരമായ സാഹചര്യം ഒരുക്കിയത് കോണ്ഗ്രസ് സര്ക്കാരുകളാണ്. സ്വന്തം പാര്ട്ടി തന്നെ അംഗീകരിക്കുകയും നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു നിയമപരമായ അവകാശത്തെയാണ് അജയ് തറയില് ഇവിടെ പരിഹാസത്തോടെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്. ഇത് പാര്ട്ടിയുടെ ചരിത്രത്തെയും നയങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അജ്ഞതയോ അല്ലെങ്കില് ബോധപൂര്വമായ വര്ഗീയ നിലപാടോ ആണ്.
പുറമെ മതേതരത്വം, ഉള്ളില് വര്ഗീയത?
കോണ്ഗ്രസ് പോലുള്ള ഒരു മതേതര പാര്ട്ടി ഉയര്ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന മൂല്യങ്ങള്ക്ക് വിരുദ്ധമാണ് ഇത്തരം പ്രസ്താവനകള്. സണ്ണി കപിക്കാട് ക്രിസ്ത്യാനിയാണെന്നും ജോലി കിട്ടാന് ഹിന്ദുവായെന്നും ആരോപിക്കുന്നത് ഒരാളുടെ വ്യക്തിത്വത്തെയും വിശ്വാസത്തെയും രാഷ്ട്രീയ നേട്ടത്തിനായി ദുരുപയോഗം ചെയ്യലാണ്. മതേതരത്വം പ്രസംഗിക്കുമ്പോഴും, ഒരാളുടെ ജാതിയും മതവും തിരയുന്ന ഈ രീതി ആ പാര്ട്ടിക്കുള്ളിലെ തന്നെ ചില നേതാക്കളുടെ ഇരട്ടത്താപ്പാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
സ്വത്വ രാഷ്ട്രീയത്തെ ഭയപ്പെടുന്നുവോ?
സണ്ണി കപിക്കാടിനെപ്പോലെ കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളുള്ള ഒരാളെ ആശയപരമായി നേരിടുന്നതിന് പകരം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് ചര്ച്ചകളെ വഴിതിരിച്ചുവിടാനാണ്. ദലിത്-പിന്നോക്ക വിഭാഗങ്ങള് സ്വയം സംഘടിക്കുന്നതിനെയും അവരുടെ ശബ്ദം ഉയര്ത്തുന്നതിനെയും മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വങ്ങള് ഇന്നും ഭയപ്പെടുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണിത്.
രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികള് അവരുടെ പൊതുവേദികളില് മതേതരത്വം പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, നേതൃത്വത്തിലുള്ളവര് തന്നെ സംഘപരിവാര് ഭാഷ്യം ആവര്ത്തിക്കുമ്പോള് ആ പാര്ട്ടിയുടെ വിശ്വാസ്യതയാണ് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. സ്വന്തം പാര്ട്ടി നിര്മ്മിച്ച നിയമങ്ങളെപ്പോലും വിസ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ദലിത് ചിന്തകനെ അധിക്ഷേപിക്കുമ്പോള് പുറത്തുവരുന്നത് പച്ചയായ ജാതീയത തന്നെയാണ്.
