1919 ജനുവരി 27ന് ഡോ. ബി.ആര്‍. അംബേദ്കര്‍ സൗത്ത്ബറോ കമ്മിറ്റിക്ക് (Southborough Committee) മുന്‍പാകെ നല്‍കിയ മൊഴി ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെയും ദലിത് പോരാട്ട ചരിത്രത്തിലെയും ഏറ്റവും നിര്‍ണ്ണായകമായ ഏടുകളില്‍ ഒന്നാണ്.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം ഇന്ത്യയില്‍ നടപ്പാക്കേണ്ട ഭരണഘടനാ പരിഷ്‌കാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാനാണ് സൗത്ത്ബറോ പ്രഭുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കമ്മിറ്റി ഇന്ത്യയിലെത്തിയത്. വോട്ടവകാശവും മണ്ഡലങ്ങളുടെ പുനര്‍നിര്‍ണ്ണയവുമായിരുന്നു ഈ കമ്മിറ്റിയുടെ പ്രധാന ചര്‍ച്ചാവിഷയം. അക്കാലത്ത് കേവലം 28 വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുണ്ടായിരുന്ന അംബേദ്കര്‍, സിഡന്‍ഹാം കോളജിലെ പ്രൊഫസറായിരിക്കെയാണ് ദലിത് വിഭാഗങ്ങളുടെ പ്രതിനിധിയായി കമ്മിറ്റിക്ക് മുന്നിലെത്തിയത്.
അംബേദ്കര്‍ കമ്മിറ്റിക്ക് മുന്നില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച രേഖാമൂലമുള്ള പ്രസ്താവനയിലും മൊഴിയിലും പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാര്യങ്ങളാണ് ഊന്നിപ്പറഞ്ഞത്:
പ്രത്യേക വോട്ടവകാശം – അയിത്തം അനുഭവിക്കുന്നവര്‍ ഹിന്ദു സമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് പറയപ്പെടുമ്പോഴും അവര്‍ക്ക് സാമൂഹികമായ തുല്യതയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. അതിനാല്‍, സ്വന്തം പ്രതിനിധികളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ ദലിതര്‍ക്ക് പ്രത്യേക വോട്ടവകാശം വേണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു.
സാമൂഹിക വിവേചനത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം – അയിത്തം അനുഭവിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് ഉയര്‍ന്ന ജാതിക്കാരനായ ഒരു ജനപ്രതിനിധി ഒരിക്കലും നീതി ഉറപ്പാക്കില്ല’ എന്ന് അദ്ദേഹം തുറന്നടിച്ചു. തൊട്ടുകൂടായ്മ നിലനില്‍ക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തില്‍ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ ഭരണം ന്യൂനപക്ഷത്തിന് (ദലിതര്‍ക്ക്) ഗുണകരമാകില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം സമര്‍ത്ഥിച്ചു.
ജനസംഖ്യാനുപാതികമായ പ്രാതിനിധ്യം – നിയമസഭകളില്‍ ദലിതര്‍ക്ക് അവരുടെ ജനസംഖ്യക്ക് അനുസൃതമായ സീറ്റുകള്‍ സംവരണം ചെയ്യണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രീയ ചര്‍ച്ചകളില്‍ അതുവരെ അവഗണിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ‘അയിത്തജാതിക്കാരെ’ ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി അടയാളപ്പെടുത്താന്‍ ഈ മൊഴിയിലൂടെ അംബേദ്കര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞു. പിന്നീട് നടന്ന വട്ടമേശ സമ്മേളനങ്ങളിലും ‘കമ്യൂണല്‍ അവാര്‍ഡ്’ ചര്‍ച്ചകളിലും അംബേദ്കര്‍ ഉയര്‍ത്തിയ വാദങ്ങളുടെ തുടക്കം ഈ സൗത്ത്ബറോ കമ്മിറ്റി മൊഴിയായിരുന്നു.
ജാതി വിവേചനം കേവലം ഒരു സാമൂഹിക പ്രശ്‌നമല്ലെന്നും അത് പരിഹരിക്കാന്‍ രാഷ്ട്രീയ അധികാരം അനിവാര്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. ജനാധിപത്യം എന്നത് കേവലം ഒരു ഭരണരൂപമല്ല, മറിച്ച്, സഹജീവികളോടുള്ള ആദരവും ബഹുമാനവും പുലര്‍ത്തുന്ന ഒരു സാമൂഹിക ജീവിതരീതിയാണ്. ഈ കാഴ്ചപ്പാടിലേക്കുള്ള അംബേദ്കറുടെ ആദ്യ ചുവടുവെപ്പായിരുന്നു ആ മൊഴി.
