ആമുഖം: കേരളത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ വികസനത്തിന്റെ ബഹുതല ഘടന
ദക്ഷിണേഷ്യന് വികസന സാമ്പത്തികശാസ്ത്ര മേഖലയില് കേരളം എന്നത് തികച്ചും സവിശേഷമായ ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. ‘കേരള വികസന മാതൃക’ (Kerala Model of Development) എന്ന് പലപ്പോഴും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ സംസ്ഥാനം, മിതമായ വ്യവസായ-സാമ്പത്തിക വളര്ച്ചാ നിരക്കുകള്ക്കിടയിലും ഉയര്ന്ന മാനവ വികസന സൂചിക (Human Development Index), സാര്വത്രിക സാക്ഷരത, അഗാധമായ സാമൂഹിക ചലനാത്മകത (oscial mobility) എന്നിവ കൈവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക മുന്നേറ്റത്തിന്റെ കാതല് വിദ്യാഭ്യാസം എന്ന മേഖലയില് സംസ്ഥാനം തുടര്ച്ചയായി നടത്തിവരുന്ന നിക്ഷേപങ്ങളാണ്. വിദ്യാഭ്യാസത്തെ കേവലം ഒരു പൊതുസേവനം എന്നതിലുപരി സാമൂഹിക എഞ്ചിനീയറിംഗിനും (oscial engineering), പ്രത്യയശാസ്ത്ര പ്രചാരണത്തിനും, സാമുദായിക ശാക്തീകരണത്തിനുമുള്ള പ്രധാന വേദിയായാണ് കേരളം പരിഗണിച്ചിട്ടുള്ളത്.
കൊളോണിയല് ഭരണാനന്തര കാലത്തെ സര്ക്കാര് നിര്മിതികളുടെ ഭാഗമായി മറ്റ് പലയിടങ്ങളിലും വിദ്യാഭ്യാസ മേഖല രൂപപ്പെട്ടപ്പോള്, കേരളത്തില് അത് സാധ്യമായത് കര്ക്കശമായ സര്ക്കാര് ഇടപെടലുകളും ശക്തമായ സാമുദായിക മുന്നേറ്റങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സങ്കീര്ണ്ണമായ സംവാദങ്ങളിലൂടെയാണ്. 1956 നവംബറിലെ സംസ്ഥാന പുനഃസംഘടനയ്ക്ക് ശേഷം, കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭൂമികയെ പ്രധാനമായും രണ്ട് മുന്നണികളാണ് നയിച്ചിട്ടുള്ളത്: കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാര്ക്സിസ്റ്റ്) [CPI(M)], കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (CPI) എന്നിവര് നേതൃത്വം നല്കുന്ന ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണിയും (LDF), ഇന്ത്യന് നാഷണല് കോണ്ഗ്രസ് നയിക്കുന്ന ഐക്യ ജനാധിപത്യ മുന്നണിയും (UDF). യുഡിഎഫിലെ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്തതും ശക്തവുമായ ഘടകകക്ഷിയാണ് ഇന്ത്യന് യൂണിയന് മുസ്ലിം ലീഗ് (IUML).
കേരളത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ചരിത്രം ഈ രണ്ട് രാഷ്ട്രീയ ചേരികള് തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടമായി മാത്രം പലപ്പോഴും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടാറുണ്ടെങ്കിലും, യാഥാര്ഥ്യം ഇതിലും സങ്കീര്ണ്ണമാണ്. ഇന്ത്യന് നാഷണല് കോണ്ഗ്രസ്, കേരള കോണ്ഗ്രസ് വിഭാഗങ്ങള്, സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്ട്ടികള് തുടങ്ങിയ വിവിധ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള്ക്കൊപ്പം ശക്തമായ മത-ജാതി സംഘടനകള്, അധ്യാപക-വിദ്യാര്ത്ഥി പ്രസ്ഥാനങ്ങള്, സിവില് സൊസൈറ്റി, സാക്ഷരതാ മിഷനുകള്, ദീര്ഘവീക്ഷണമുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥര് എന്നിവരുടെയെല്ലാം കൂട്ടായ ശ്രമഫലമാണ് ഇന്നത്തെ കേരളത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ചിത്രം.
ഈ സഖ്യ സംവിധാനങ്ങള്ക്കുള്ളില് പൊതുവിദ്യാഭ്യാസവും ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസവും അതീവ പ്രാധാന്യമുള്ള വകുപ്പുകളായാണ് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്. കൃത്യമായ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള താരതമ്യ പഠനങ്ങള് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് വൈരുധ്യങ്ങളുള്ളതും എന്നാല്, പരസ്പര പൂരകങ്ങളുമായ രണ്ട് വികസന മാതൃകകളാണ്. ഇടതുപക്ഷ സമീപനം ചരിത്രപരമായി സര്ക്കാരിന്റെ നിയന്ത്രണം ഉറപ്പാക്കുന്നതിലും, പാഠ്യപദ്ധതിയുടെ മതനിരപേക്ഷതയിലും, വന്തോതിലുള്ള സര്ക്കാര് ഫണ്ടിംഗിലൂടെ എല്ലാവര്ക്കും വിദ്യാഭ്യാസം ലഭ്യമാക്കുന്നതിലും, അധ്യാപകരുടെ അവകാശങ്ങള് സംരക്ഷിക്കുന്നതിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. മറുവശത്ത്, മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ സമീപനം ഭരണഘടനാപരമായ ന്യൂനപക്ഷ അവകാശങ്ങള് ഉപയോഗപ്പെടുത്തി എയ്ഡഡ് മേഖലയില് സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ ശൃംഖല തന്നെ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിലായിരുന്നു. ഇത് മലബാര് മേഖലയിലെയും മുസ്ലിം സമുദായത്തിലെയും വിദ്യാഭ്യാസപരമായ പിന്നാക്കാവസ്ഥ പരിഹരിക്കുന്നതില് നിര്ണ്ണായക പങ്കുവഹിച്ചു. എന്നാല്, ഈ രണ്ട് ചേരികള്ക്ക് മാത്രമല്ല ഇതിന്റെ അവകാശം; കോണ്ഗ്രസ്, കേരള കോണ്ഗ്രസ്, ജനതാ പാര്ട്ടികള് എന്നിവരും ഈ വികസന മാതൃകയുടെ അപൂര്ണ്ണതകള് തീര്ക്കുന്നതില് വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1956-ല് സംസ്ഥാനം രൂപീകൃതമായത് മുതല് 2025-ലെ നിര്ണ്ണായകമായ സ്വകാര്യ സര്വ്വകലാശാലാ ബില് വരെയുള്ള എല്ലാ പ്രധാന ഭരണകാലഘട്ടങ്ങളും നയപരിഷ്കാരങ്ങളും ഈ റിപ്പോര്ട്ടില് വിശദമായി പരിശോധിക്കുന്നു. ഓരോ സര്ക്കാരിന്റെയും പ്രധാന നയരൂപീകരണ വിദഗ്ധരുടെയും സ്വാധീനം വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, പരസ്പരവിരുദ്ധമായ രണ്ട് പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങള് ഒത്തുചേര്ന്ന് ലോകം ആദരിക്കുന്ന ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ രീതി എങ്ങനെ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു എന്നതിന്റെ ചുരുളഴിക്കുകയാണ് ഈ റിപ്പോര്ട്ട്.
1956-ന് മുമ്പുള്ള സാഹചര്യം: സര്ക്കാര് ഇതര മേഖലയിലെ മുന്ഗാമികളും അസമത്വത്തിന്റെ അടിത്തറയും
കേരളത്തിന്റെ പില്ക്കാല വിദ്യാഭ്യാസ നയങ്ങളുടെ വിപ്ലവകരമായ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കണമെങ്കില്, 1956 നവംബറിലെ സംസ്ഥാന പുനഃസംഘടനയ്ക്ക് മുമ്പുള്ള അടിസ്ഥാന സാഹചര്യങ്ങള് പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇന്നത്തെ കേരളമായി മാറിയ പ്രദേശം അന്ന് മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ഭരണവിഭാഗങ്ങളായാണ് വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്: തെക്കും മധ്യഭാഗത്തുമായി തിരുവിതാംകൂര്, കൊച്ചി എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളും, വടക്ക് ബ്രിട്ടീഷ് മദ്രാസ് പ്രസിഡന്സിക്ക് കീഴിലുള്ള മലബാര് ജില്ലയും.
തിരുവിതാംകൂര്, കൊച്ചി, സ്വകാര്യ വിദ്യാഭ്യാസ കുത്തകയും
തിരുവിതാംകൂറിലും കൊച്ചിയിലും, പുരോഗമനവാദികളായ ഭരണാധികാരികളുടെ ഇടപെടലുകളും പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തില് നിലവില് വന്ന ശക്തമായ ഗ്രാന്റ്-ഇന്-എയ്ഡ് (grant-in-aid) വ്യവസ്ഥയും വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള വളര്ച്ചയ്ക്ക് കാരണമായി. എന്നാല്, ഈ വളര്ച്ച ഏറെക്കുറെ പൂര്ണ്ണമായും സ്വകാര്യ ഏജന്സികളുടെ കുത്തകയിലായിരുന്നു. ലണ്ടന് മിഷണറി സൊസൈറ്റി (തിരുവിതാംകൂറിലെ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാര്ക്കിടയില് പ്രധാനമായും പ്രവര്ത്തിച്ചിരുന്നവര്), ചര്ച്ച് മിഷണറി സൊസൈറ്റി, ബാസല് മിഷന് (മലബാറിലും സമീപത്തെ തീരദേശങ്ങളിലും പ്രവര്ത്തിച്ചിരുന്നവര്), കത്തോലിക്കാ സഭകള് തുടങ്ങിയ ക്രിസ്ത്യന് മിഷണറികളും, ശക്തമായ സവര്ണ്ണ സമുദായ സംഘടനകളുമായിരുന്നു ഈ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ പ്രധാന ശില്പികള്.
ഈ രംഗത്തെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മുന്ഗാമികളില് ഒരാളായിരുന്നു വരാപ്പുഴ ആര്ച്ച് ബിഷപ്പായിരുന്ന ബര്ണര്ദ്ദീന് ബച്ചിനെല്ലി. 1857-ല് അദ്ദേഹം പുറപ്പെടുവിച്ച ചരിത്രപ്രധാനമായ ഒരു ഇടയലേഖനത്തിലൂടെ (pastoral letter), തന്റെ അധികാരപരിധിയിലുള്ള എല്ലാ പള്ളികള്ക്കൊപ്പവും ഓരോ സ്കൂള് സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം ഉത്തരവിട്ടു. സിറിയന് ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ വികാരി ജനറലായിരുന്ന വിശുദ്ധ കുര്യാക്കോസ് ഏലിയാസ് ചാവറയുമായി ചേര്ന്ന് നടപ്പിലാക്കിയ ഈ പദ്ധതിയാണ് ‘പള്ളിക്കൂടം’ (പള്ളിയുടെ മുറ്റത്തെ സ്കൂള്) എന്ന ആശയത്തിന് ജീവന് നല്കിയത്. ഇത് വിദ്യാഭ്യാസത്തെ പ്രാദേശിക സമുദായങ്ങളുമായി ആഴത്തില് ബന്ധിപ്പിക്കുകയും, സര്ക്കാര് സംവിധാനങ്ങള്ക്ക് എത്തിച്ചേരാന് കഴിയാത്ത ഇടങ്ങളിലേക്ക് പോലും വിദ്യാലയങ്ങളെ എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. 1890-കളുടെ അവസാനത്തോടെ, ഈ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലെ സ്കൂളുകളുടെ പത്തിലൊന്പതും നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് സ്വകാര്യ ഏജന്സികളായിരുന്നു. കൂടാതെ ആകെ വിദ്യാര്ത്ഥികളില് അഞ്ചില് നാല് ഭാഗവും ഇത്തരം സ്ഥാപനങ്ങളിലായിരുന്നു പഠിച്ചിരുന്നത് (CPPR, 2012). കൊച്ചിയില് മാത്രം സ്വകാര്യ എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകള് മൊത്തം വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയുടെ 86 ശതമാനമായിരുന്നു. ഈ സ്വകാര്യ സംരംഭങ്ങള് ഇന്ത്യന് ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇവിടെ സാക്ഷരതാ നിരക്ക് വര്ധിപ്പിച്ചുവെങ്കിലും, ഇത് തികച്ചും അനിയന്ത്രിതവും അസമത്വം നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു അന്തരീക്ഷമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്. സ്വകാര്യ മാനേജ്മെന്റ് സ്കൂളുകളിലെ അധ്യാപകര്ക്ക് തൊഴില് സുരക്ഷയോ, കൃത്യമായ ശമ്പളമോ, പെന്ഷന് ആനുകൂല്യങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൂടാതെ നിയമനങ്ങളില് വലിയ തോതിലുള്ള അഴിമതിയും സ്വജനപക്ഷപാതവും നിലനിന്നിരുന്നു.
അതേസമയം തന്നെ, ശക്തമായ ജാതി അധിഷ്ഠിത പരിഷ്കരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങള് വിദ്യാഭ്യാസത്തെ സാമൂഹിക വിമോചനത്തിനുള്ള മാര്ഗ്ഗമായി ഉപയോഗിച്ചു. ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന്റെ മാര്ഗ്ഗനിര്ദ്ദേശത്തില് രൂപീകൃതമായ ശ്രീനാരായണ ധര്മ്മ പരിപാലന (എസ്.എന്.ഡി.പി) യോഗം, ഈഴവ സമുദായത്തിന് സര്ക്കാര് സ്കൂളുകളില് പ്രവേശനം നേടുന്നതിനായി പോരാടുകയും ബ്രാഹ്മണ്യ മേധാവിത്വത്തെ പ്രതിരോധിക്കാന് സ്വന്തം സ്ഥാപനങ്ങള് തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. സമാനമായ രീതിയില്, 1914-ല് മന്നത്ത് പത്മനാഭന്റെ നേതൃത്വത്തില് സ്ഥാപിതമായ നായര് സര്വീസ് സൊസൈറ്റി (എന്.എസ്.എസ് – ആദ്യം ‘നായര് ഭൃത്യ ജനസംഘം’ എന്നായിരുന്നു പേര്) നായര് സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക പുരോഗതിക്കായി വിപുലമായ സ്കൂള്-കോളജ് ശൃംഖലകള് പടുത്തുയര്ത്തി. ഇവ കേവലം ജീവകാരുണ്യ പ്രവര്ത്തനങ്ങള് മാത്രമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് രാഷ്ട്രീയമായ സംഘാടനത്തിനും ജാതിപരമായ ഏകീകരണത്തിനുമുള്ള ആയുധങ്ങള് കൂടിയായിരുന്നു. പില്ക്കാല കേരളത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ചരിത്രത്തെ നിര്ണ്ണയിച്ച ‘കമ്യൂണിറ്റി മാനേജ്മെന്റ്’ രീതിക്ക് ഇവ തുടക്കം കുറിച്ചു.
മലബാര്: വിദ്യാഭ്യാസപരമായ പിന്നാക്കാവസ്ഥയും മാപ്പിളമാരുടെ വിമുഖതയും
മലബാര് പ്രദേശം ഇതില് നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ചിത്രമാണ് നല്കിയത്. ബ്രിട്ടീഷ് മദ്രാസ് പ്രസിഡന്സിക്ക് കീഴിലായിരുന്ന മലബാറില്, വിദ്യാഭ്യാസ വികസനത്തിന് തുച്ഛമായ ഫണ്ട് മാത്രം ലഭിച്ചിരുന്ന ലോക്കല് ബോര്ഡുകളെയും മുന്സിപ്പാലിറ്റികളെയുമാണ് സര്ക്കാര് ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമുദായമായിരുന്ന മുസ്ലിംകള് (മാപ്പിളമാര്), പാശ്ചാത്യവും മതേതരവുമായ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ആയുധമായാണ് കണ്ടിരുന്നത്. അതിനാല് അവര് അത്തരം വിദ്യാലയങ്ങളില് നിന്ന് വിട്ടുനിന്നു. 1921-ലെ മലബാര് ലഹളയെത്തുടര്ന്നുണ്ടായ ക്രൂരമായ അടിച്ചമര്ത്തലുകള് ഈ വിമുഖത വര്ദ്ധിപ്പിച്ചു. ഓത്തുപള്ളികളെയും (അറബി-മലയാളം ലിപി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഏക അധ്യാപക ഖുറാന് വിദ്യാലയങ്ങള്), പള്ളികള് കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ദര്സ് പഠനങ്ങളെയുമാണ് സമുദായം വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി പ്രധാനമായും ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്. തല്ഫലമായി, ആധുനിക മതേതര വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളില് മുസ്ലിം സാന്നിധ്യം നിസ്സാരമായിരുന്നു. ഐക്യകേരളത്തിന് പരിഹരിക്കേണ്ടി വന്ന പ്രധാന പ്രാദേശിക-സാമുദായിക വിടവുകളില് ഒന്ന് ഇതായിരുന്നു.
മുസ്ലിം എഡ്യൂക്കേഷണല് സൊസൈറ്റി (MES) പില്ക്കാലത്ത് എന്.എസ്.എസ്സിനും എസ്.എന്.ഡി.പി യോഗത്തിനും സമാനമായ രീതിയില് മുസ്ലിം സമുദായത്തിനിടയില് ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള് വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതില് പങ്കുവഹിച്ചുവെങ്കിലും, അത് 1956-ന് ശേഷം ജനാധിപത്യ സര്ക്കാരുകള് രൂപീകരിച്ച നയങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലായിരുന്നു.
1956 നവംബറില് കേരളം രൂപീകൃതമാകുമ്പോള് വലിയ നേട്ടങ്ങളും അതോടൊപ്പം തന്നെ വലിയ വെല്ലുവിളികളും സംസ്ഥാനത്തിന് മുന്പിലുണ്ടായിരുന്നു: തെക്കന് കേരളത്തിലെ ഉയര്ന്ന സാക്ഷരതാ നിരക്ക്, നിയന്ത്രണങ്ങളില്ലാത്ത സ്വകാര്യ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖല, ചൂഷണത്തിന് ഇരയായിക്കൊണ്ടിരുന്ന അധ്യാപകര്, വിദ്യാഭ്യാസപരമായി പിന്നാക്കം നിന്നിരുന്ന മലബാര് മേഖല എന്നിവയായിരുന്നു അവ. ഈ സാഹചര്യങ്ങളാണ് വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയില് വിപ്ലവകരമായ സര്ക്കാര് ഇടപെടലുകള് അനിവാര്യമാക്കിത്തീര്ത്തത്.
വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിമാരുടെ പൂര്ണ്ണമായ ചരിത്രരേഖ (1957-ഇന്നുവരെ)
കേരളത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയുടെ നേതൃത്വം വിവിധ രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോയിട്ടുള്ളത്. 1957 മുതലുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിമാരുടെ കാലഗണന, അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടി/മുന്നണി, അവര് സേവനമനുഷ്ഠിച്ച മുഖ്യമന്ത്രി, ആ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രധാന നയങ്ങള് എന്നിവ താഴെ നല്കുന്നു:
കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിമാര്
| കാലയളവ് | വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി | പാര്ട്ടി | മുഖ്യമന്ത്രി | ആരംഭിച്ച പ്രധാന മാറ്റങ്ങള് / നയങ്ങള് |
| 1957–1959 | ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരി | CPI (കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്) | E. M. S. Namboodiripad | 1958-ലെ കേരള വിദ്യാഭ്യാസ നിയമം; അധ്യാപകരുടെ ശമ്പളം സര്ക്കാര് ഏറ്റെടുത്തു; വിമോചന സമരത്തിന് വഴിവെച്ചു. |
| 1960–1962 | പി.പി. ഉമ്മര് കോയ | INC (കോണ്ഗ്രസ്) | Pattom A. Thanu Pillai | കേരള എജുക്കേഷന് റൂള്സ് (KER) നടപ്പാക്കി; നിയമനങ്ങളില് മാനേജ്മെന്റ് അധികാരം സംരക്ഷിച്ചു. |
| 1962–1964 | വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് മുഖ്യമന്ത്രി നേരിട്ട് കൈകാര്യം ചെയ്തു | INC (കോണ്ഗ്രസ്) | R. Sankar | എസ്.എന്.ഡി.പി / എസ്.എന് ട്രസ്റ്റ് വഴിയുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വ്യാപനം. |
| 1967–1969 | സി.എച്ച്. മുഹമ്മദ് കോയ | IUML | E. M. S. Namboodiripad | University of Calicut സ്ഥാപനം (1968); മലബാറിലെ വിദ്യാഭ്യാസ വികസനം. |
| 1969–1973 | സി.എച്ച്. മുഹമ്മദ് കോയ | IUML | C. Achutha Menon | കോളേജ് അധ്യാപകര്ക്ക് Direct Payment സംവിധാനം; അറബിക് വിദ്യാഭ്യാസം സംസ്ഥാന സംവിധാനത്തിലേക്ക്. |
| 1973–1977 | ചക്കീരി അഹമ്മദ് കുട്ടി | IUML | C. Achutha Menon | എയ്ഡഡ് അറബിക് കോളേജുകളുടെ ഏകീകരണം; മുസ്ലിം വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വ്യാപനം. |
| 1977 | സി.എച്ച്. മുഹമ്മദ് കോയ | IUML | K. Karunakaran / A. K. Antony | വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ ന്യൂനപക്ഷ അവകാശങ്ങളുടെ ശക്തീകരണം. |
| 1978 | യു.എ. ബീരാന് | IUML | A. K. Antony | ന്യൂനപക്ഷ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വികസനം തുടര്ന്നു. |
| 1978–1979 | സി.എച്ച്. മുഹമ്മദ് കോയ | IUML | P. K. Vasudevan Nair | അവസാന വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിക്കാലം; പിന്നീട് മുഖ്യമന്ത്രിയായി. |
| 1980–1981 | ബേബി ജോണ് | RSP (LDF) | E. K. Nayanar | മതേതര തുല്യതക്കും തൊഴിലാളി അവകാശങ്ങള്ക്കും പ്രാധാന്യം നല്കി. |
| 1981–1982 | പി.ജെ. ജോസഫ് | കേരള കോണ്ഗ്രസ് | K. Karunakaran | ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ നയങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന രൂപീകരണം. |
| 1982–1987 | ടി.എം. ജേക്കബ് | കേരള കോണ്ഗ്രസ് | K. Karunakaran | Mahatma Gandhi University സ്ഥാപനം (1983); പ്ലസ്-ടു സംവിധാനത്തിന്റെ രൂപരേഖ. |
| 1987–1991 | കെ. ചന്ദ്രശേഖരന് | ജനതാ പാര്ട്ടി (LDF) | E. K. Nayanar | സമ്പൂര്ണ്ണ സാക്ഷരതാ യജ്ഞം; എറണാകുളം ആദ്യ സാക്ഷരതാ ജില്ല; കേരളം സമ്പൂര്ണ്ണ സാക്ഷരതാ സംസ്ഥാനമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. |
| 1991–1996 | ഇ.ടി. മുഹമ്മദ് ബഷീര് | IUML (UDF) | K. Karunakaran / A. K. Antony | പ്രീ-ഡിഗ്രി വേര്പെടുത്തലിന്റെ തുടക്കം; ഗ്രേഡിംഗ് സമ്പ്രദായം നടപ്പാക്കി. |
| 1996–2001 | പി.ജെ. ജോസഫ് | കേരള കോണ്ഗ്രസ് (LDF) | E. K. Nayanar | 1997 പ്രീ-ഡിഗ്രി നിര്ത്തലാക്കല്; ഹയര് സെക്കണ്ടറി വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വ്യാപനം. |
| 2001–2004 | നാലകത്ത് സൂപ്പി | IUML (UDF) | A. K. Antony | IT@School പദ്ധതി ആരംഭിച്ചു; ഐടി അധിഷ്ഠിത പഠനരീതി. |
| 2004–2006 | ഇ.ടി. മുഹമ്മദ് ബഷീര് | IUML (UDF) | Oommen Chandy | സ്വാശ്രയ പ്രൊഫഷണല് കോളേജുകളുടെ വ്യാപനം; ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ ഉദാരവല്ക്കരണം. |
| 2006–2011 | എം.എ. ബേബി | CPI(M) (LDF) | V. S. Achuthanandan | പാഠ്യപദ്ധതി പരിഷ്കരണം; കേരള സംസ്ഥാന ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ കൗണ്സില് ശക്തിപ്പെടുത്തി. |
| 2011–2016 | പി.കെ. അബ്ദുറബ്ബ് | IUML (UDF) | Oommen Chandy | അതുല്യം പദ്ധതി; കേരളം സമ്പൂര്ണ്ണ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ ആദ്യ സംസ്ഥാനമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. |
| 2016–2021 | സി. രവീന്ദ്രനാഥ് | CPI(M) (LDF) | Pinarayi Vijayan | പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സംരക്ഷണ യജ്ഞം; KITE; ഹൈടെക് ക്ലാസ് മുറികള്. |
| 2021–ഇന്ന് | വി. ശിവന്കുട്ടി (പൊതുവിദ്യാഭ്യാസം) & ആര്. ബിന്ദു (ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം) | CPI(M) (LDF) | Pinarayi Vijayan | സ്വകാര്യ സര്വകലാശാലാ ബില്; NEP അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങള്; 4 വര്ഷ ബിരുദ കോഴ്സുകള്. |
1962-1964 കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദീകരണം: ആര്. ശങ്കര് മുഖ്യമന്ത്രിയായും ധനകാര്യ മന്ത്രിയായുമാണ് സേവനമനുഷ്ഠിച്ചത്. എസ്.എന്.ഡി.പി വഴിയുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ വിപുലീകരണത്തിന് അദ്ദേഹം വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു. ആ കാലഘട്ടത്തില് വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് കൈകാര്യം ചെയ്ത പ്രത്യേക മന്ത്രിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങള് ഔദ്യോഗിക രേഖകളില് നിന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ടി.എം. ജേക്കബിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പ്: 1982-87 കാലഘട്ടത്തില് ടി.എം. ജേക്കബ് കേരള കോണ്ഗ്രസ് അംഗമായിരുന്നു (കേരള കോണ്ഗ്രസ് (മാണി) വിഭാഗത്തില് നിന്ന് പിരിഞ്ഞ് 1993-ലാണ് അദ്ദേഹം കേരള കോണ്ഗ്രസ് (ജെ) രൂപീകരിച്ചത്). അതിനാല് ഇവിടെ ‘കേരള കോണ്ഗ്രസ്’ എന്ന് തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങള്, ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ പുനഃസംഘടന, സാക്ഷരതാ വിപ്ലവം (1980-1996)
1980കളിലും 1990-കളുടെ തുടക്കത്തിലും സോഷ്യലിസ്റ്റ്, കേരള കോണ്ഗ്രസ്, ജനതാദള് മന്ത്രിമാരുടെ നേതൃത്വത്തില് വലിയ തോതിലുള്ള ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങള് നടപ്പിലാക്കി. ഇത് തെളിയിക്കുന്നത് ‘കേരള മോഡല്’ എന്നത് കേവലം എല്ഡിഎഫ്-യുഡിഎഫ് ദ്വന്ദ്വത്തിനപ്പുറം വിവിധ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളുടെ കൂട്ടായ ഫലമാണെന്നാണ്.
ബേബി ജോണ് (RSP) – മതേതര തുല്യതയുടെ കാവലാള് (1980-1981)
1980ല് ഇ.കെ. നായനാരുടെ നേതൃത്വത്തില് എല്ഡിഎഫ് അധികാരത്തില് വന്നപ്പോള് ആര്.എസ്.പിയിലെ ബേബി ജോണാണ് വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് കൈകാര്യം ചെയ്തത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലാവധി ഹ്രസ്വമായിരുന്നുവെങ്കിലും, വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയില് മതേതര തുല്യത ഉറപ്പാക്കുന്നതിലും അധ്യാപകരുടെ അവകാശങ്ങള് സംരക്ഷിക്കുന്നതിലുമുള്ള ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ പ്രതിബദ്ധത അദ്ദേഹം ആവര്ത്തിച്ചുറപ്പിച്ചു. സ്വകാര്യ മാനേജ്മെന്റ് ഗ്രൂപ്പുകളുടെ സമ്മര്ദ്ദത്തിന് വഴങ്ങാതെ, അധ്യാപക നിയമനങ്ങളിലും സ്കൂള് ഭരണത്തില് സര്ക്കാരിന്റെ മേല്നോട്ടം ശക്തമായി നിലനിര്ത്തുന്നതില് ബേബി ജോണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
ടി.എം. ജേക്കബ് (കേരള കോണ്ഗ്രസ്) – ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വികേന്ദ്രീകരണം (1982-1987)
1982 മുതല് 1987 വരെ കെ. കരുണാകരന് മന്ത്രിസഭയില് വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയായിരുന്ന ടി.എം. ജേക്കബ് കേരളത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ഭൂപടത്തെ മാറ്റിമറിച്ച രണ്ട് പ്രധാന തീരുമാനങ്ങള് എടുത്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടം 1983-ല് മഹാത്മാഗാന്ധി സര്വ്വകലാശാല സ്ഥാപിച്ചതായിരുന്നു. 1983 ഒക്ടോബര് 2-ന് (ഗാന്ധി ജയന്തി) ഓര്ഡിനന്സ് പുറപ്പെടുവിക്കുകയും ഒക്ടോബര് 26-ന് രാഷ്ട്രപതി ഗ്യാനി സെയില് സിംഗ് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. മധ്യകേരളത്തിലെ ജനസാന്ദ്രതയേറിയ ജില്ലകളായ കോട്ടയം, എറണാകുളം, ഇടുക്കി, പത്തനംതിട്ട എന്നിവിടങ്ങളിലെ കോളേജുകള്ക്ക് അതുവരെ തിരുവനന്തപുരം കേരള സര്വ്വകലാശാലയെയോ മലബാറിലെ കാലിക്കറ്റ് സര്വ്വകലാശാലയെയോ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു. പുതിയ സര്വ്വകലാശാല വന്നതോടെ മധ്യകേരളത്തില് ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവസരങ്ങള് വര്ദ്ധിച്ചു. ഇത് വിദ്യാര്ത്ഥികളുടെ യാത്രാക്ലേശം കുറയ്ക്കുകയും ഈ മേഖലയില് പുതിയ കോളേജുകളുടെ വളര്ച്ചയ്ക്ക് കാരണമാവുകയും ചെയ്തു.
ടി.എം. ജേക്കബിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രധാന സംഭാവന 1986-ല് കേരള സ്കൂള് ടീച്ചേഴ്സ് യൂണിയന് (KSTU) ഔദ്യോഗിക അംഗീകാരം നല്കിയതായിരുന്നു. മുസ്ലിം ലീഗിനോടും മറ്റ് മധ്യവര്ത്തി രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികളോടും അനുഭാവമുള്ള എയ്ഡഡ് സ്കൂള് അധ്യാപകരുടെ കൂട്ടായ വിലപേശല് അവകാശത്തെ ഇത് നിയമവിധേയമാക്കി. വിദ്യാഭ്യാസ നയരൂപീകരണത്തില് അധ്യാപക സംഘടനകള്ക്കുള്ള പങ്കിനെ ഇത് കൂടുതല് ഉറപ്പിച്ചു. കൂടാതെ, സര്വ്വകലാശാലകളില് നിന്ന് 11, 12 ക്ലാസ്സുകളെ (പ്രീ-ഡിഗ്രി) വേര്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള ആദ്യകാല നയരൂപീകരണങ്ങള് നടന്നതും ടി.എം. ജേക്കബിന്റെ കാലത്താണ്. അന്ന് അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവെച്ച ‘പ്രീ-ഡിഗ്രി ബോര്ഡ്’ എന്ന ആശയം ഉടനടി നിയമമായില്ലെങ്കിലും, 1990-കളിലെ പ്ലസ്-ടു പരിഷ്കരണത്തിന് അത് ബൗദ്ധികമായ അടിത്തറയിട്ടു.
കെ. ചന്ദ്രശേഖരന് (ജനതാ പാര്ട്ടി) – സമ്പൂര്ണ്ണ സാക്ഷരതാ യജ്ഞം (1987-1991)
1987 മുതല് 1991 വരെയുള്ള എല്ഡിഎഫ് ഭരണകാലത്ത്, ജനതാ പാര്ട്ടിയിലെ വിദ്യാഭ്യാസ-നിയമ മന്ത്രിയായിരുന്ന കെ. ചന്ദ്രശേഖരന് കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടങ്ങളിലൊന്നായ ‘സമ്പൂര്ണ്ണ സാക്ഷരതാ യജ്ഞത്തിന്’ (Saksharatha Mission) നേതൃത്വം നല്കി.
ദേശീയ സാക്ഷരതാ മിഷന്റെ മാര്ഗ്ഗനിര്ദ്ദേശത്തിലാണെങ്കിലും, കേരളത്തിന്റെ സാക്ഷരതാ പ്രവര്ത്തനം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഉദ്യോഗസ്ഥ സംവിധാനത്തിന് പകരം ജനകീയ പങ്കാളിത്തത്തിലൂന്നിയ പ്രവര്ത്തനമാണ് കേരളം കാഴ്ചവെച്ചത്. ശാസ്ത്രപ്രചാരണ രംഗത്തെ പ്രമുഖ സംഘടനയായ കേരള ശാസ്ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്തുമായി (KSSP) ചേര്ന്നാണ് സര്ക്കാര് ഈ പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കിയത്. കലാരൂപങ്ങള് (കലാജാഥകള്), തെരുവുനാടകങ്ങള്, പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്, ചര്ച്ചാ വേദികള് എന്നിവയിലൂടെ സാക്ഷരതയെ ഒരു സര്ക്കാര് പദ്ധതിയെന്നതിലുപരി ഒരു ജനകീയ പ്രസ്ഥാനമാക്കി മാറ്റാന് ഇവര്ക്ക് കഴിഞ്ഞു.
സംസ്ഥാനത്തെ എല്ലാ വാര്ഡുകളിലും ലേണിംഗ് യൂണിറ്റുകള് സ്ഥാപിച്ചു. പതിനായിരക്കണക്കിന് സന്നദ്ധ അധ്യാപകര് വിദ്യാര്ത്ഥികള്, അധ്യാപകര്, പരിഷത്ത് പ്രവര്ത്തകര് വീടുകള് തോറും കയറിയിറങ്ങി പഠിതാക്കളെ കണ്ടെത്തി. എറണാകുളം ജില്ലയില് അന്നത്തെ കളക്ടര് കെ.ആര്. രാജന്റെ നേതൃത്വത്തില് നടന്ന പ്രവര്ത്തനങ്ങള് വലിയ വിജയമായിരുന്നു. 1990 ഫെബ്രുവരി 4-ന് ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ സമ്പൂര്ണ്ണ സാക്ഷരതാ ജില്ലയായി എറണാകുളം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ഇതിന്റെ വിജയത്തെത്തുടര്ന്ന് സംസ്ഥാന വ്യാപകമായി പ്രവര്ത്തനം വ്യാപിപ്പിക്കുകയും 1991 ഏപ്രില് 18-ന് കോഴിക്കോട് മാനാഞ്ചിറ മൈതാനത്ത് വെച്ച് കേരളത്തെ ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ സമ്പൂര്ണ്ണ സാക്ഷരതാ സംസ്ഥാനമായി പ്രഖ്യാപിക്കിക്കുകയും ചെയ്തു. വികസ്വര രാജ്യങ്ങള്ക്കിടയില് ഇത്ര വലിയൊരു നേട്ടം കൈവരിച്ച മറ്റൊരു സംസ്ഥാനമില്ലായിരുന്നു.
വികേന്ദ്രീകരണം, അധ്യാപന രീതികള്, പ്ലസ്-ടു വിപ്ലവം (1991-2001)
അടുത്ത പതിറ്റാണ്ട് വലിയ തോതിലുള്ള ഭരണപരമായ വികേന്ദ്രീകരണത്തിനും, പുതിയ അധ്യാപന രീതികളെക്കുറിച്ചുള്ള ചര്ച്ചകള്ക്കും, സെക്കണ്ടറി വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വലിയ ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങള്ക്കും സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. അതോടൊപ്പം തന്നെ പ്രൊഫഷണല് ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലേക്ക് സ്വകാര്യ നിക്ഷേപം കടന്നുവരാന് തുടങ്ങിയതും ഈ കാലയളവിലായിരുന്നു.
ഇ.ടി. മുഹമ്മദ് ബഷീര് (IUML) – സെക്കണ്ടറി വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഘടനാപരമായ പരിഷ്കരണം (1991-1996)
1991ല് യുഡിഎഫ് സര്ക്കാരില് വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയായി ചുമതലയേറ്റ ഇ.ടി. മുഹമ്മദ് ബഷീറിന് മുന്നിലുണ്ടായിരുന്ന പ്രധാന വെല്ലുവിളി പ്രീ-ഡിഗ്രി വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പോരായ്മകളായിരുന്നു. അന്ന് കേരളത്തിലെ 11, 12 ക്ലാസ്സുകള് (പ്രീ-ഡിഗ്രി) സര്വ്വകലാശാലകള്ക്ക് കീഴിലുള്ള ആര്ട്സ് ആന്ഡ് സയന്സ് കോളേജുകളിലാണ് പ്രവര്ത്തിച്ചിരുന്നത്. ഇത് സര്വ്വകലാശാലകളുടെ പ്രവര്ത്തനഭാരം വര്ദ്ധിപ്പിക്കുകയും, ബിരുദതലത്തിലുള്ള ഗവേഷണങ്ങള്ക്കും മറ്റും ആവശ്യമായ ഇടം കോളേജുകളില് ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു. കൂടാതെ 1986-ലെ ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം ശുപാര്ശ ചെയ്ത 10+2+3 രീതിയില് നിന്ന് കേരളം ഒറ്റപ്പെട്ടു നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
പ്രീ-ഡിഗ്രി വിദ്യാഭ്യാസത്തെ കോളേജുകളില് നിന്ന് വേര്പെടുത്തുന്നതിനും സ്കൂള് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഭാഗമായി പ്ലസ്-ടു (ഹയര് സെക്കണ്ടറി) എന്ന പേരില് മാറ്റുന്നതിനുമുള്ള വിപ്ലവകരമായ തീരുമാനത്തിന് ഇ.ടി. മുഹമ്മദ് ബഷീര് നേതൃത്വം നല്കി. ഇതിനായി ‘ഹയര് സെക്കണ്ടറി ഡയറക്ടറേറ്റ്’ എന്ന പ്രത്യേക വിഭാഗം തന്നെ രൂപീകരിച്ചു. ഈ മാറ്റത്തിനായി ആയിരക്കണക്കിന് സ്കൂളുകളില് പുതിയ ക്ലാസ് മുറികളും ലബോറട്ടറികളും ലൈബ്രറികളും നിര്മ്മിക്കേണ്ടി വന്നു. കൂടാതെ പുതിയ അധ്യാപക തസ്തികകള് സൃഷ്ടിക്കുകയും വിഭവങ്ങള് പുനര്വിന്യസിക്കുകയും ചെയ്തു. വിദ്യാഭ്യാസ മൂല്യനിര്ണ്ണയ രീതിയില് വലിയ മാറ്റം വരുത്തിയ ബഷീര്, കേവലം മാര്ക്കുകള്ക്ക് പകരം ‘ഗ്രേഡിംഗ് സമ്പ്രദായം’ (grading system) ഏര്പ്പെടുത്തി. ഇത് വിദ്യാര്ത്ഥികളുടെ മാനസിക സമ്മര്ദ്ദം കുറയ്ക്കുന്നതിനും ആഗോള നിലവാരത്തിലേക്ക് കേരളത്തെ ഉയര്ത്തുന്നതിനും സഹായിച്ചു.
പി.ജെ. ജോസഫ് (കേരള കോണ്ഗ്രസ്) – 1997-ലെ പ്രീ-ഡിഗ്രി നിര്ത്തലാക്കല് നിയമം (1996-2001)
ബഷീര് തുടക്കം കുറിച്ച ഈ പ്രവര്ത്തനം പൂര്ത്തിയാക്കിയത് 1996 മുതല് 2001 വരെ എല്ഡിഎഫ് സര്ക്കാരില് വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയായിരുന്ന പി.ജെ. ജോസഫാണ്. 1997-ലെ ‘പ്രീ-ഡിഗ്രി കോഴ്സ് (അബോളിഷന്) ആക്ട്’ (Pre-Degree Course (Abolition) Act, 1997) അദ്ദേഹം നിയമസഭയില് അവതരിപ്പിച്ചു. ഇതോടെ 1997-98 അധ്യായന വര്ഷം മുതല് കോളേജുകളില് നിന്ന് പ്രീ-ഡിഗ്രി ഘട്ടംഘട്ടമായി നിര്ത്തലാക്കാന് നിയമപരമായ അനുമതി ലഭിച്ചു. യുഡിഎഫും എല്ഡിഎഫും സംയുക്തമായി നടത്തിയ ഈ പത്തു വര്ഷത്തെ പരിശ്രമമാണ് ഇന്നത്തെ ഹയര് സെക്കണ്ടറി വിദ്യാഭ്യാസ രീതിക്ക് അടിത്തറയിട്ടത്. ഗ്രാമീണ മേഖലകളില് പോലും പുതിയ ഹയര് സെക്കണ്ടറി സ്കൂളുകള് അനുവദിച്ചതോടെ പ്ലസ്-ടു വിദ്യാഭ്യാസം എല്ലാവര്ക്കും പ്രാപ്യമായി.
ജനകീയാസൂത്രണം, വികേന്ദ്രീകരണം, DPEP വിപ്ലവം
വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പിന് പുറമെ നടന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന മാറ്റമായിരുന്നു 1996-ലെ ‘ജനകീയാസൂത്രണം’ (People’s Planning Campaign). ദീര്ഘവീക്ഷണമുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥനായ എസ്.എം. വിജയനന്ദിന്റെ (ഐ.എ.എസ്) നേതൃത്വത്തില് നടന്ന ഈ പദ്ധതിയിലൂടെ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ വാര്ഷിക പ്ലാന് ഫണ്ടിന്റെ 3540 ശതമാനം നേരിട്ട് തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങള്ക്ക് (LSGIs) കൈമാറി. ഇത് പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയില് വലിയ മാറ്റമുണ്ടാക്കി. ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകള് നേരിട്ട് സ്കൂള് കെട്ടിടങ്ങള്, ശുചിമുറികള്, കുടിവെള്ളം, ഉച്ചഭക്ഷണം എന്നിവയ്ക്കായി പണം ചെലവഴിക്കാന് തുടങ്ങി. സ്കൂളുകള്ക്ക് മേല് ജനകീയ മേല്നോട്ടം വരികയും വിദ്യാഭ്യാസ വികസനത്തില് പൊതുജന പങ്കാളിത്തം വര്ദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു.
അതേസമയം തന്നെ, കേരളം ‘ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് പ്രൈമറി എഡ്യൂക്കേഷന് പ്രോഗ്രാം’ (DPEP) നടപ്പിലാക്കി. ലിഡ ജേക്കബ് (ഐ.എ.എസ്) ഉള്പ്പെടെയുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ നേതൃത്വത്തില് നടന്ന ഈ പദ്ധതിയിലൂടെ ക്ലാസ് മുറികളിലെ അധ്യാപന രീതിയില് വലിയ മാറ്റം വരുത്തി. ശാസ്ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്തിന്റെ ആശയങ്ങള് ഉള്ക്കൊണ്ട്, ‘കുട്ടികളിലൂന്നിയുള്ള പഠന രീതി’ (child-centered pedagogy) നടപ്പിലാക്കി. മനഃപാഠം പഠിക്കുന്ന രീതിക്ക് പകരം പ്രോജക്ടുകള്, ചര്ച്ചകള്, പ്രവര്ത്തനങ്ങള് എന്നിവയിലൂടെയുള്ള പഠനത്തിന് പ്രാധാന്യം നല്കി. ഈ രീതി അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തില് പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിലും, അടിസ്ഥാന ഭാഷാ-ഗണിത നൈപുണ്യങ്ങള് കുറയുന്നു എന്ന പേരില് വലിയ വിവാദങ്ങള്ക്കും ഇത് വഴിതെളിച്ചു.
സ്വകാര്യവല്ക്കരണ യുദ്ധങ്ങള്: സ്വാശ്രയ കോളേജുകള്, ഐടി@സ്കൂള്, ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ പ്രതികരണം (2001-2011)
2000കളുടെ തുടക്കത്തില് കേരളം ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് വലിയൊരു പ്രതിസന്ധി നേരിട്ടു. സാര്വത്രിക സാക്ഷരതയും ഉയര്ന്ന സ്കൂള് പ്രവേശനവും നേടിയെങ്കിലും, പ്രൊഫഷണല് വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയില് (എഞ്ചിനീയറിംഗ്, മെഡിസിന്, നഴ്സിംഗ്) ആവശ്യമായ സീറ്റുകള് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത് ആയിരക്കണക്കിന് വിദ്യാര്ത്ഥികളെ അയല് സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് പോകാന് നിര്ബന്ധിതരാക്കി. തല്ഫലമായി വലിയൊരു തുക കേരളത്തിന് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകാന് തുടങ്ങി.
നാലകത്ത് സൂപ്പി, ഇ.ടി. മുഹമ്മദ് ബഷീര് – സ്വാശ്രയ വിപ്ലവം (2001-2006)
എ.കെ. ആന്റണിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള യുഡിഎഫ് സര്ക്കാരിലെ വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിമാരായിരുന്ന നാലകത്ത് സൂപ്പി (2001-2004), ഇ.ടി. മുഹമ്മദ് ബഷീര് (2004-2006) എന്നിവര് ഈ പ്രതിസന്ധിക്ക് പരിഹാരമായി ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയില് ഉദാരവല്ക്കരണ നയം സ്വീകരിച്ചു. സ്വകാര്യ വ്യക്തികള്ക്കും സമുദായ ട്രസ്റ്റുകള്ക്കും സ്വാശ്രയ പ്രൊഫഷണല് കോളേജുകള് (സര്ക്കാര് സഹായമില്ലാതെ വിദ്യാര്ത്ഥികളുടെ ഫീസ് കൊണ്ട് മാത്രം പ്രവര്ത്തിക്കുന്നവ) തുടങ്ങാന് അനുമതി നല്കിയതായിരുന്നു ഇതിലെ പ്രധാന നയം. ഗള്ഫ് പണവും സമുദായ സമ്പത്തും കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന മുസ്ലിം, ക്രിസ്ത്യന് ന്യൂനപക്ഷ സംഘടനകള് ഈ അവസരം പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. വടക്കന്-മധ്യ കേരളത്തില് നിരവധി എഞ്ചിനീയറിംഗ്, മെഡിക്കല്, നഴ്സിംഗ് കോളേജുകള് ചുരുങ്ങിയ കാലയളവിനുള്ളില് സ്ഥാപിതമായി.
ഈ നീക്കം സീറ്റുകളുടെ കുറവ് വേഗത്തില് പരിഹരിച്ചുവെങ്കിലും പല പുതിയ പ്രശ്നങ്ങള്ക്കും കാരണമായി. പില്ക്കാലത്ത് വന്ന ‘ദിനേശന് കമ്മിറ്റി റിപ്പോര്ട്ട്’ സ്വാശ്രയ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങള് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു: ആവശ്യമായ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ കുറവ്, ഉയര്ന്ന യോഗ്യതയുള്ള അധ്യാപകര്ക്ക് തുച്ഛമായ ശമ്പളം നല്കുന്ന ചൂഷണം, ചില സ്ഥാപനങ്ങളില് വിദ്യാര്ത്ഥികള്ക്ക് നേരെ നടന്ന അച്ചടക്ക നടപടികള് എന്നിവയായിരുന്നു അവ. കൂടാതെ ഉയര്ന്ന ഫീസും ‘കാപ്പിറ്റേഷന് ഫീസും’ (capitation fee) വിദ്യാഭ്യാസത്തെ പണമുള്ളവര്ക്ക് മാത്രം പ്രാപ്യമായ ഒന്നാക്കി മാറ്റി.
സിപിഐ(എമ്മും) വിദ്യാര്ത്ഥി സംഘടനയായ എസ്.എഫ്.ഐയും ഈ സ്വാശ്രയ വിപുലീകരണത്തെ ശക്തമായി എതിര്ത്തു. വിദ്യാഭ്യാസം ഒരു വിപണി ഉല്പ്പന്നമാക്കി മാറ്റുന്നത് സോഷ്യലിസ്റ്റ് തത്വങ്ങള്ക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്നും പാവപ്പെട്ട വിദ്യാര്ത്ഥികളെ ഇത് വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയില് നിന്ന് പുറന്തള്ളുമെന്നും അവര് വാദിച്ചു. സര്ക്കാര് ഫണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് മാത്രമേ പ്രൊഫഷണല് കോളേജുകള് വ്യാപിപ്പിക്കാവൂ എന്നതായിരുന്നു ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ നിലപാട്.
ഐടി@സ്കൂള്: ഡിജിറ്റല് സാക്ഷരതയുടെ തുടക്കം (2001)
സ്വാശ്രയ കോളേജുകളെച്ചൊല്ലിയുള്ള രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടങ്ങള്ക്കിടയിലും, നാലകത്ത് സൂപ്പിയുടെ ഭരണകാലത്ത് ആരംഭിച്ച ഒരു പദ്ധതിയായിരുന്നു ‘ഐടി@സ്കൂള്’ (IT@School). 2001ല് ആരംഭിച്ച ഈ പദ്ധതിയിലൂടെ എട്ടാം ക്ലാസ് മുതല് വിവരസാങ്കേതികവിദ്യ (കിളീൃാമശേീി ഠലരവിീഹീഴ്യ) ഒരു നിര്ബന്ധിത പാഠ്യവിഷയമായി കേരളം പ്രഖ്യാപിച്ചു. പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് ഡിജിറ്റല് സാക്ഷരതയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ച ഈ പദ്ധതിയാണ് പിന്നീട് ‘കൈറ്റ്’ (KITE) ആയി മാറിയത്.
ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ നയപരമായ മാറ്റം: എതിര്പ്പില് നിന്ന് നിയന്ത്രണത്തിലേക്ക് (2006-2011)
2006ല് വി.എസ്. അച്യുതാനന്ദന് മന്ത്രിസഭയില് എം.എ. ബേബി വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയായപ്പോള് ഇടതുപക്ഷത്തിന് ഒരു യാഥാര്ത്ഥ്യം മനസ്സിലായി: സ്വാശ്രയ മേഖല അപ്പോഴേക്കും സമുദായ നിക്ഷേപങ്ങളാലും വിദ്യാര്ത്ഥികളുടെ ആവശ്യകതയാലും അനിവാര്യമായ ഒന്നായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തെരുവില് സ്വാശ്രയ കോളേജുകള്ക്കെതിരെ സമരം ചെയ്ത സിപിഐ(എം) പുതിയൊരു നിലപാട് സ്വീകരിച്ചു. സ്വാശ്രയ സ്ഥാപനങ്ങള് നിര്ത്തലാക്കുന്നതിന് പകരം അവയില് സാമൂഹിക നീതിയും ഗുണനിലവാരവും ഉറപ്പാക്കാന് കര്ക്കശമായ നിയന്ത്രണങ്ങള് ഏര്പ്പെടുത്തുക എന്നതായിരുന്നു അത്.
എം.എ. ബേബിയുടെ ഭരണകാലം പല പ്രധാന തലങ്ങളിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു: പാഠ്യപദ്ധതി പരിഷ്കരണം, സ്വാശ്രയ കോളേജുകളില് മെറിറ്റ് അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള സര്ക്കാര് ക്വാട്ട നടപ്പിലാക്കുക, ഫീസ് ഘടന നിശ്ചയിക്കുന്നതിന് നിയമപരമായ ചട്ടക്കൂടുകള് ഉണ്ടാക്കുക, അധ്യാപകര്ക്ക് മിനിമം ശമ്പളം ഉറപ്പാക്കുക, കേരള സംസ്ഥാന ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ കൗണ്സിലിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുക എന്നിവയായിരുന്നു അവ.
പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളെ അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിലേക്ക് ഉയര്ത്തുന്നതിനായുള്ള ബൗദ്ധികമായ അടിത്തറയിട്ടതും എം.എ. ബേബിയുടെ കാലത്താണ്. ഇത് പില്ക്കാലത്ത് പിണറായി വിജയന് സര്ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് നടന്ന വലിയ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനത്തിന് വഴിയൊരുക്കി.
ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ഈ നയപരമായ മാറ്റം 20242026 കാലഘട്ടത്തില് സ്വകാര്യ സര്വ്വകലാശാലാ ബില്ലിലെത്തിയപ്പോള് പൂര്ണ്ണമായി. വിദേശ സര്വ്വകലാശാലകളിലേക്കുള്ള വിദ്യാര്ത്ഥികളുടെ ഒഴുക്ക് തടയാനും സംസ്ഥാനത്തെ ‘നോളജ് ഇക്കോണമി’യായി മാറ്റാനും സ്വകാര്യ സര്വ്വകലാശാലകള് ആവശ്യമാണെന്ന് സിപിഐ(എം) തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒരുകാലത്ത് സ്വകാര്യ സര്വ്വകലാശാലകള്ക്കെതിരെ സമരം ചെയ്തവര് തന്നെ ഇപ്പോള് അവയെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഒരു വലിയ മാറ്റമാണ്. ‘നിയന്ത്രിതമായ പ്രായോഗിക സമീപനം’ (regulated pragmatic response) എന്നാണ് പാര്ട്ടി ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
പി.കെ. അബ്ദുറബ്ബ് (IUML) – 100% പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം (2011-2016)
ഉമ്മന് ചാണ്ടി സര്ക്കാരില് പി.കെ. അബ്ദുറബ്ബ് വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയായിരുന്ന കാലത്താണ് കേരളം അടുത്ത പ്രധാന ലക്ഷ്യം കൈവരിച്ചത്: സമ്പൂര്ണ്ണ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം.
2014 ഒക്ടോബറില് ആരംഭിച്ച ‘അതുല്യം’ (Athulyam) പദ്ധതിയിലൂടെ നാലാം ക്ലാസ് പൂര്ത്തിയാക്കാത്ത 15 മുതല് 50 വരെ വയസ്സുള്ളവരെ കണ്ടെത്തി അവര്ക്ക് ക്ലാസ്സുകള് നല്കി. 2.2 ലക്ഷം പേര് ഈ പദ്ധതിയിലൂടെ നാലാം ക്ലാസ് തുല്യതാ പരീക്ഷ പാസ്സായി. ഇതില് ഭൂരിഭാഗവും സ്ത്രീകളായിരുന്നു. 2016 ജനുവരി 13-ന് ഉപരാഷ്ട്രപതി ഹാമിദ് അന്സാരി കേരളത്തെ സമ്പൂര്ണ്ണ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ ആദ്യ സംസ്ഥാനമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അബ്ദുറബ്ബിന്റെ കാലത്ത് ക്ലാസ് മുറികളില് ‘ഗ്രീന് ബോര്ഡുകള്’ നിര്ബന്ധമാക്കുന്നതുള്പ്പെടെയുള്ള ആധുനികവല്ക്കരണങ്ങളും നടന്നു.
ആധുനിക നവീകരണ കാലഘട്ടം: ഡിജിറ്റലൈസേഷനും പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളുടെ സംരക്ഷണവും (2016-2021)
2010കളുടെ മധ്യത്തോടെ കേരളത്തിലെ പൊതുവിദ്യാലയങ്ങള് വലിയൊരു പ്രതിസന്ധി നേരിട്ടു. സാമ്പത്തികമായി മെച്ചപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങള് തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ മലയാളം മീഡിയം സര്ക്കാര് സ്കൂളുകളില് നിന്ന് മാറ്റി സ്വകാര്യ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളുകളിലേക്ക് (CBSE/ICSE) അയക്കാന് തുടങ്ങി. കുട്ടികളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞതോടെ ആയിരക്കണക്കിന് സ്കൂളുകള് അടച്ചുപൂട്ടല് ഭീഷണിയിലായി.
സി. രവീന്ദ്രനാഥും പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സംരക്ഷണ യജ്ഞവും
ഈ വെല്ലുവിളിയെ നേരിടാന് 2016-ല് അധികാരത്തില് വന്ന എല്ഡിഎഫ് സര്ക്കാര്, പ്രൊഫസര് സി. രവീന്ദ്രനാഥിനെ വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയായി നിയമിച്ചു. അദ്ദേഹം നടപ്പിലാക്കിയ ഏറ്റവും വലിയ പദ്ധതിയായിരുന്നു പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സംരക്ഷണ യജ്ഞം (Public Education Rejuvenation Mission).
സ്വകാര്യ വിദ്യാലയങ്ങളേക്കാള് മികച്ച അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും ഗുണനിലവാരവും പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളില് നല്കിയാല് മാത്രമേ ഈ മേഖലയെ രക്ഷിക്കാന് കഴിയൂ എന്ന് സര്ക്കാര് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇതിനായി ബജറ്റിന് പുറമെയുള്ള ഫണ്ട് കിഫ്ബി (KIIFB) വഴി കണ്ടെത്തി. ഇത്ര വലിയ തോതിലുള്ള മൂലധന നിക്ഷേപം വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയില് ഇന്ത്യയില് മറ്റൊരു സംസ്ഥാനവും നടത്തിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.
‘ഐടി@സ്കൂള്’ പദ്ധതിയെ കൂടുതല് ശക്തിപ്പെടുത്തി കൈറ്റ് (KITE – Kerala Infrastructure and Technology for Education) എന്ന പ്രത്യേക വിഭാഗം 2017-ല് രൂപീകരിച്ചു. ഡിജിറ്റല് വിപ്ലവത്തിന്റെ പ്രവര്ത്തനങ്ങളുടെ ചുമതല കൈറ്റിനായിരുന്നു.
പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സംരക്ഷണ യജ്ഞത്തിന്റെ പ്രധാന നേട്ടങ്ങള്:
1. വിപുലമായ ഡിജിറ്റല് സൗകര്യങ്ങള്: കൈറ്റ് വഴി 8 മുതല് 12 വരെ ക്ലാസ്സുകളിലുള്ള ഏകദേശം 42,000 ക്ലാസ് മുറികള് ഡിജിറ്റലൈസ് ചെയ്തു. ലാപ്ടോപ്പുകള്, പ്രൊജക്ടറുകള്, ഹൈ-സ്പീഡ് ഇന്റര്നെറ്റ് എന്നിവ നല്കി. ആകെ 45,000 ക്ലാസ് മുറികള് ഹൈടെക് ആക്കി മാറ്റി. 2020 ഒക്ടോബര് 12-ന് കേരളം ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഹൈടെക് പൊതുവിദ്യാഭ്യാസമുള്ള സംസ്ഥാനമായി മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
2. അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിലുള്ള സ്കൂള് കെട്ടിടങ്ങള്: ആയിരം സര്ക്കാര് സ്കൂളുകള് അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിലുള്ള കെട്ടിടങ്ങളായി പുനര്നിര്മ്മിച്ചു. ആധുനിക ലാബുകള്, ലൈബ്രറികള്, സെമിനാര് ഹാളുകള് എന്നിവ ഒരുക്കി.
3. ഡിജിറ്റല് പഠന വിഭവങ്ങള് – സമഗ്രയും കൂളും: അധ്യാപകര്ക്കായി ‘സമഗ്ര’ (Samagra) എന്ന ഡിജിറ്റല് പോര്ട്ടലും കുട്ടികള്ക്കായി ‘കൂള്’ (KOOL) എന്ന ഓണ്ലൈന് പഠന പ്ലാറ്റ്ഫോമും വികസിപ്പിച്ചു. ഇത് വെറും പുസ്തക പഠനത്തിന് പകരം വിവരസാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ചുള്ള പുതിയ പഠന രീതിക്ക് വഴിയൊരുക്കി.
4. കുട്ടികളുടെ എണ്ണത്തിലെ വര്ദ്ധനവ്: ഈ പദ്ധതിയുടെ വിജയം കുട്ടികളുടെ എണ്ണത്തില് പ്രകടമായി. കഴിഞ്ഞ 25 വര്ഷമായി പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളില് കുട്ടികളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞുവരികയായിരുന്നു. എന്നാല് 2017-നും 2020-നും ഇടയില് ഏകദേശം 5 ലക്ഷം വിദ്യാര്ത്ഥികള് സ്വകാര്യ അണ്-എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകള് വിട്ട് പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു. ഇത് പൊതുജനങ്ങള്ക്ക് സര്ക്കാര് സ്കൂളുകളിലുള്ള വിശ്വാസം തിരിച്ചുപിടിക്കുന്നതില് വിജയിച്ചു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്.
രണ്ടാം തലമുറ വെല്ലുവിളികള്: NEP 2020, ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കരണം, സ്വകാര്യ സര്വ്വകലാശാലകളിലേക്കുള്ള നയമാറ്റം (2021-2026)
വി. ശിവന്കുട്ടി (പൊതുവിദ്യാഭ്യാസം), പ്രൊഫസര് ആര്. ബിന്ദു (ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം) എന്നിവര് നയിച്ച വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് നേരിട്ടത് ‘രണ്ടാം തലമുറ’ വെല്ലുവിളികളാണ്. പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസവും സാക്ഷരതയും കൈവരിച്ചുകഴിഞ്ഞ സംസ്ഥാനത്തിന് മുന്നിലുള്ള പുതിയ പ്രശ്നങ്ങള് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം വര്ദ്ധിപ്പിക്കുക, ആഗോളതലത്തില് മത്സരക്ഷമത കൈവരിക്കുക, കേരളത്തിലെ അഭ്യസ്തവിദ്യരായ യുവാക്കള്ക്ക് തൊഴില് അവസരങ്ങള് ഉറപ്പാക്കി അവരുടെ കുടിയേറ്റം തടയുക എന്നിവയായിരുന്നു.
NEP 2020 പ്രതിസന്ധി: പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ എതിര്പ്പും സാമ്പത്തിക പ്രായോഗികതയും
നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് കൊണ്ടുവന്ന ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം (NEP 2020) വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയെ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിനും, വിപണിവല്ക്കരിക്കുന്നതിനും, ആര്.എസ്.എസിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങള് അടിച്ചേല്പ്പിക്കുന്നതിനും വേണ്ടിയുള്ളതാണെന്ന് സിപിഐ(എം) കരുതുന്നു. ശാസ്ത്രീയ ബോധത്തിനും ഫെഡറല് തത്വങ്ങള്ക്കും ഈ നയം വിരുദ്ധമാണെന്ന് പാര്ട്ടി വാദിക്കുന്നു. എങ്കിലും, കേന്ദ്ര ഫണ്ട് ലഭിക്കുന്നതിനായി പലപ്പോഴും പ്രായോഗികമായ വിട്ടുവീഴ്ചകള് സര്ക്കാരിന് ചെയ്യേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. പി.എം. ഉഷ (PM-USHA), പി.എം. ശ്രീ (PM-SHRI) തുടങ്ങിയ കേന്ദ്ര പദ്ധതികളില് പങ്കുചേരുന്നതിന് NEP നിബന്ധനകള് പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. കേന്ദ്ര ഫണ്ട് നഷ്ടപ്പെടുത്താതെയും എന്നാല് തങ്ങളുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ നിലപാടുകളില് വലിയ വിട്ടുവീഴ്ച വരുത്താതെയും മുന്നോട്ട് പോകാനാണ് എല്ഡിഎഫ് സര്ക്കാര് ശ്രമിച്ചത്. ചില കാര്യങ്ങളില് ഘടകകക്ഷിയായ സിപിഐയുമായി ചെറിയ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങള് ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കിലും സര്ക്കാര് ജാഗ്രതയോടെയാണ് നീങ്ങിയത്.
ദേശീയ നയത്തെ എതിര്ക്കുമ്പോള് തന്നെ, അതിലെ നല്ല വശങ്ങളായ 4 വര്ഷ ബിരുദ കോഴ്സുകള്, ക്രെഡിറ്റ് അധിഷ്ഠിത സംവിധാനം എന്നിവ കേരളം സ്വതന്ത്രമായി നടപ്പിലാക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് രാഷ്ട്രീയത്തിന് ഉപരിയായി വിദ്യാഭ്യാസപരമായ പ്രായോഗികതയാണ് കാണിക്കുന്നത്.
ശ്യാം മേനോന് കമ്മീഷനും GER ലക്ഷ്യങ്ങളും
ഡോ. ശ്യാം ബി. മേനോന്റെ നേതൃത്വത്തില് 2022-ല് രൂപീകരിച്ച ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കരണ കമ്മീഷന് കേരളത്തിലെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ പ്രശ്നങ്ങള് വിശദമായി പഠിച്ചു. കേരളത്തിലെ മൊത്തം എന്റോള്മെന്റ് അനുപാതം (Gross Enrolment Ratio – GER) 2019-20-ല് 38.8% മാത്രമായിരുന്നു. ഇത് 2031-ഓടെ 60 ശതമാനമായും 2036-37 ഓടെ 75 ശതമാനമായും ഉയര്ത്തണമെന്ന് കമ്മീഷന് ശുപാര്ശ ചെയ്തു. ഇതിനായി വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള ബജറ്റ് വിഹിതം വര്ദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി സര്വ്വകലാശാലകളില് ഏഴ് മികവിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങള് (Centers of Excellence) സ്ഥാപിക്കുകയും, ഗവേഷകരെ സംസ്ഥാനത്ത് നിലനിര്ത്താന് മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ നവകേരള പോസ്റ്റ് ഡോക്ടറല് ഫെലോഷിപ്പുകള് അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു.
2025-ലെ സ്വകാര്യ സര്വ്വകലാശാലാ ബില്: ഒരു വലിയ നയമാറ്റം
സമകാലിക കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കാരമാണ് 2025 മാര്ച്ച് 25-ന് നിയമസഭ പാസ്സാക്കിയ കേരള സംസ്ഥാന സ്വകാര്യ സര്വ്വകലാശാലാ (സ്ഥാപനവും നിയന്ത്രണവും) ബില്. ശ്യാം മേനോന് കമ്മീഷന്റെ ശുപാര്ശകള് അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട്, ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് കുതിച്ചുചാട്ടം നടത്താന് സര്ക്കാര് ഫണ്ട് മാത്രം പോരാ എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് സ്വകാര്യ സര്വ്വകലാശാലകള്ക്ക് കേരളം അനുമതി നല്കിയത്.
സിപിഐ(എം) ഇതിനെ ഒരു ‘പ്രായോഗിക പരിണാമം’ (pragmatic evolution) എന്ന് വിളിക്കുമ്പോള്, പാര്ട്ടിക്കുള്ളിലെ തന്നെ ചില വിഭാഗങ്ങള് ഇതിനെ ‘പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ പിന്മാറ്റം’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. എങ്കിലും 2000-കളിലെ നിയന്ത്രണങ്ങളില്ലാത്ത സ്വാശ്രയ കോളേജ് രീതിയില് നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, കര്ക്കശമായ നിയന്ത്രണങ്ങളോടെയാണ് പുതിയ ബില് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
സാമൂഹിക നീതി ഉറപ്പാക്കുന്നതിനായി ബില്ലില് ഉള്പ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള നിബന്ധനകള്:
– കോര്പ്പസ് ഫണ്ട്: സ്വകാര്യ സര്വ്വകലാശാലകള് 25 കോടി രൂപ ട്രഷറിയില് കെട്ടിവെക്കണം. ഇത് സ്ഥാപനത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രത ഉറപ്പാക്കും.
– സീറ്റ് സംവരണം: 40% സീറ്റുകള് കേരളത്തിലുള്ളവര്ക്കായി സംവരണം ചെയ്യണം.
– സാമൂഹിക നീതി ക്വാട്ട: ഈ 40% സീറ്റുകളില് സംസ്ഥാനത്തെ SC/ST, OBC സംവരണ തത്വങ്ങള് കര്ക്കശമായി പാലിക്കണം.
– ഫീസ് നിയന്ത്രണം: തോന്നിയ പോലെ ഫീസ് ഈടാക്കുന്നത് തടയാന് കര്ശനമായ നിയന്ത്രണ സംവിധാനം ഏര്പ്പെടുത്തി.
ഇത്രയധികം സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ഇടതുപക്ഷത്തെ തന്നെ വിദ്യാര്ത്ഥി സംഘടനകളായ എ.ഐ.എസ്.എഫും എസ്.എഫ്.ഐയിലെ ഒരു വിഭാഗവും ഈ നീക്കത്തിനെതിരെ പ്രതിഷേധം ഉയര്ത്തുന്നുണ്ട്. വിദ്യാഭ്യാസം ഒരു ചരക്കായി മാറുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകള് ഇപ്പോഴും ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തില് ശക്തമാണെന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു.
താരതമ്യ പഠനം: വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ എല്ഡിഎഫ്, യുഡിഎഫ് (മുസ്ലിം ലീഗ്) സമീപനങ്ങള്
കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ വികസനത്തെ നയിച്ച രണ്ട് പ്രധാന പ്രത്യയശാസ്ത്ര ധാരകളെ താഴെ പറയുന്ന രീതിയില് താരതമ്യം ചെയ്യാം. ഇവ പലപ്പോഴും പരസ്പരവിരുദ്ധമായി തോന്നാമെങ്കിലും കേരളത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള വളര്ച്ചയ്ക്ക് ഇവ രണ്ടും പൂരകങ്ങളായിട്ടുണ്ട്.
ഇടതുപക്ഷ മാതൃക: സര്ക്കാര് നിയന്ത്രണവും മതേതരത്വവും
ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും സിപിഐ(എം)) വിദ്യാഭ്യാസ നയം ‘വിദ്യാഭ്യാസം ഒരു അവകാശമാണ്, ചരക്കല്ല’ എന്ന സോഷ്യലിസ്റ്റ് കാഴ്ചപ്പാടിലൂന്നിയുള്ളതാണ്. ഇതിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകള്:
1. ഭരണപരമായ നിയന്ത്രണം: സ്വകാര്യ മാനേജ്മെന്റുകളുടെ മേല് ശക്തമായ സര്ക്കാര് നിയന്ത്രണം വേണമെന്ന് ഇടതുപക്ഷം വാദിക്കുന്നു. അധ്യാപക നിയമനങ്ങളില് സുതാര്യത ഉറപ്പാക്കാനും നിയമനങ്ങള് പി.എസ്.സിക്ക് വിടാനുമുള്ള ശ്രമങ്ങള് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്.
2. പൊതുനിക്ഷേപം: സ്കൂളുകളുടെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനത്തിന് വന്തോതില് സര്ക്കാര് പണം ചെലവഴിക്കുന്നു. ‘പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സംരക്ഷണ യജ്ഞം’ ഇതിന് മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്.
3. മതനിരപേക്ഷ പാഠ്യപദ്ധതി: പാഠപുസ്തകങ്ങളില് ശാസ്ത്രീയ ബോധവും മതേതര മൂല്യങ്ങളും ഉറപ്പാക്കുന്നതില് ഇടതുപക്ഷം അതീവ ശ്രദ്ധാലുവാണ്.
4. അധ്യാപക അവകാശങ്ങള്: കെ.ജി.ഓ.എ (KGOA), കെ.എസ്.ടി.എ (KSTA) തുടങ്ങിയ സംഘടനകളിലൂടെ അധ്യാപകരുടെ തൊഴില് സുരക്ഷയ്ക്കും അവകാശങ്ങള്ക്കും വേണ്ടി ഇടതുപക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു.
മുസ്ലിം ലീഗ് (യുഡിഎഫ്) മാപേക്ഷ: സാമുദായിക ശാക്തീകരണവും വികേന്ദ്രീകരണവും
മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ സമീപനം ഇന്ത്യന് ഭരണഘടനയുടെ 30-ാം അനുച്ഛേദം നല്കുന്ന ന്യൂനപക്ഷ അവകാശങ്ങള് ഉപയോഗപ്പെടുത്തി വിദ്യാഭ്യാസപരമായി പിന്നാക്കം നില്ക്കുന്ന സമുദായങ്ങളെ ഉയര്ത്തിക്കൊണ്ടുവരിക എന്നതായിരുന്നു.
ഇതിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകള്:
1. എയ്ഡഡ് മേഖലയുടെ വിപുലീകരണം: സര്ക്കാര് നേരിട്ട് സ്കൂളുകള് നടത്തുന്നതിന് പകരം, സമുദായ സംഘടനകള്ക്ക് സ്ഥാപനങ്ങള് തുടങ്ങാന് അനുമതി നല്കുകയും സര്ക്കാര് അതിന് സാമ്പത്തിക സഹായം (ഗ്രാന്റ്-ഇന്-എയ്ഡ്) നല്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയാണ് ലീഗ് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചത്. ഇത് മലബാര് മേഖലയില് വിദ്യാലയങ്ങള് വേഗത്തില് വ്യാപിക്കാന് കാരണമായി.
2. പ്രാദേശിക ആവശ്യങ്ങള്ക്കുള്ള മുന്ഗണന: പിന്നാക്ക പ്രദേശങ്ങളില് പുതിയ സ്കൂളുകളും കോളേജുകളും അനുവദിക്കുന്നതില് ലീഗ് മന്ത്രിമാര് പ്രത്യേക താല്പര്യം കാണിച്ചു. കാലിക്കറ്റ് സര്വ്വകലാശാലയുടെ സ്ഥാപനം ഇതിന്റെ വലിയൊരു ഉദാഹരണമാണ്.
3. ഭാഷാപരമായ സംരക്ഷണം: അറബിക്, ഉറുദു ഭാഷാ അധ്യാപകരുടെ തസ്തികകള് ഉറപ്പാക്കുന്നതിലൂടെ മുസ്ലിം സമുദായത്തിനിടയില് മതേതര വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് വലിയ സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചു. ‘ഓത്തുപള്ളികളില്’ നിന്ന് കുട്ടികളെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതില് ഈ നീക്കം വിജയിച്ചു.
4. സ്വകാര്യ നിക്ഷേപത്തിന് പ്രോത്സാഹനം: ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയില് സ്വാശ്രയ കോളേജുകള്ക്ക് അനുമതി നല്കിയത് വഴി വലിയ തോതിലുള്ള സാമുദായിക നിക്ഷേപം ഈ രംഗത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരാന് ലീഗിന് കഴിഞ്ഞു.
ഉപസംഹാരം: നോളജ് ഇക്കോണമിയിലേക്കുള്ള പ്രയാണം (2026ന് ശേഷം)
കേരളത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുമ്പോള് കാണാന് കഴിയുന്നത് നിരന്തരമായ പരിഷ്കരണങ്ങളുടെയും പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ സംവാദങ്ങളുടെയും ഒരു നീണ്ട നിരയാണ്. 1957-ലെ മുണ്ടശ്ശേരിയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ നിയമം മുതല് 2025-ലെ സ്വകാര്യ സര്വ്വകലാശാലാ ബില് വരെ നീളുന്ന ഈ പ്രക്രിയയിലൂടെ കേരളം വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പ്രാപ്യതയില് (access) ലോകനിലവാരം കൈവരിച്ചു.
ഇനി കേരളത്തിന് മുന്നിലുള്ള ലക്ഷ്യം വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം (quality) ആഗോളതലത്തിലേക്ക് ഉയര്ത്തുക എന്നതാണ്. ഇതിനായി ‘നോളജ് ഇക്കോണമി’ (Knowledge Economy) എന്ന ആശയമാണ് സര്ക്കാര് മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്. അറിവിനെ ഉല്പ്പാദനക്ഷമമായ തൊഴിലവസരങ്ങളാക്കി മാറ്റാന് കഴിയുന്ന ഒരു സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.
എല്ഡിഎഫ്-യുഡിഎഫ് മുന്നണികള്ക്കിടയിലുള്ള രാഷ്ട്രീയമായ വടംവലികള്ക്കിടയിലും, വിദ്യാഭ്യാസം എന്നത് കേരളത്തിന്റെ വികസനത്തിന്റെ നട്ടെല്ലാണെന്ന കാര്യത്തില് ഇരുപക്ഷത്തിനും തര്ക്കമില്ല. സാമുദായികമായ ശാക്തീകരണവും സര്ക്കാര് മേല്നോട്ടത്തിലുള്ള മതേതര വിദ്യാഭ്യാസവും ഒത്തുചേര്ന്ന ഈ മാതൃകയാണ് കേരളത്തെ ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളില് നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്. വരാനിരിക്കുന്ന ദശകങ്ങളില്, ഈ അടിത്തറയില് നിന്നുകൊണ്ട് പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകളെയും നിക്ഷേപങ്ങളെയും സ്വീകരിച്ച് കേരളം വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് പുതിയ ചരിത്രം കുറിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം.
