ഭിന്നശേഷിക്കാരായ കുട്ടികളെ ലോകത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയര്‍ത്തുന്ന സ്‌പെഷ്യല്‍ എഡ്യൂക്കേറ്റര്‍മാരുടെ ജീവിതം ഇന്ന് അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ കറുത്ത നിഴലിലാണ്. വര്‍ഷങ്ങളായുള്ള തങ്ങളുടെ സേവനത്തിന് അര്‍ഹമായ അംഗീകാരവും തൊഴില്‍ സുരക്ഷിതത്വവും കാത്തിരുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് അധ്യാപകര്‍ക്ക് കനത്ത പ്രഹരമേല്‍പ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു സുപ്രീം കോടതിയില്‍ കേരള സര്‍ക്കാര്‍ സമര്‍പ്പിച്ച സത്യവാങ്മൂലം. പ്രത്യേക പരിഗണന അര്‍ഹിക്കുന്ന കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന അധ്യാപകരെ സ്ഥിരപ്പെടുത്താനാവില്ലെന്ന നിലപാട് കേവലം ഒരു സാങ്കേതിക തടസ്സവാദമല്ല, മറിച്ച് ഒരു വലിയ വിഭാഗം മനുഷ്യരുടെ അധ്വാനത്തെയും അവരുടെ അവകാശങ്ങളെയും പാടേ അവഗണിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. സാധാരണ അധ്യാപനത്തേക്കാള്‍ ഏറെ ക്ഷമയും അര്‍പ്പണബോധവും സഹാനുഭൂതിയും ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ് സ്‌പെഷ്യല്‍ എഡ്യൂക്കേഷന്‍. ഓരോ കുട്ടിയുടെയും പരിമിതികള്‍ മനസ്സിലാക്കി, അവര്‍ക്ക് അനുയോജ്യമായ രീതിയില്‍ ലോകത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ഈ അധ്യാപകര്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സമൂഹത്തിന്റെ നട്ടെല്ലാണ്. പത്തു വര്‍ഷത്തിലധികമായി തുച്ഛമായ വേതനത്തില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നവര്‍ ഇക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. എന്നാല്‍, ഇത്രയും കാലം സ്തുത്യര്‍ഹമായ സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചവരെ സ്ഥിരപ്പെടുത്താന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് പറയുന്നത് അവരുടെ വിയര്‍പ്പിനെ വിലകുറച്ചു കാണലാണ്.
സര്‍ക്കാര്‍ കോടതിയില്‍ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന സാങ്കേതിക ന്യായങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും ഈ അധ്യാപകരുടെ ജീവിത യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുമായി ഒത്തുപോകുന്നതല്ല. പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സംരക്ഷണ യജ്ഞത്തെക്കുറിച്ച് അഭിമാനിക്കുന്ന ഒരു സംസ്ഥാനത്ത്, ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പിന്തുണ അര്‍ഹിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ പരിപാലിക്കുന്നവര്‍ക്ക് തൊഴില്‍ സുരക്ഷിതത്വം നിഷേധിക്കുന്നത് വലിയൊരു വൈരുധ്യമാണ്. താല്‍ക്കാലിക തസ്തികകളില്‍ തുടരുന്നതിലൂടെ ഇവര്‍ക്ക് ലഭിക്കേണ്ട ആനുകൂല്യങ്ങളും പെന്‍ഷന്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളും എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടുകയാണ്. സ്‌പെഷ്യല്‍ എഡ്യൂക്കേറ്റര്‍മാരില്‍ ഭൂരിഭാഗവും തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ഏക അത്താണിയാണ്. പ്രായപരിധി പിന്നിട്ടതിനാല്‍ മറ്റ് ജോലികള്‍ക്ക് അപേക്ഷിക്കാനോ പുതിയ കരിയര്‍ കണ്ടെത്താനോ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലാണിവര്‍. ജോലി നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയവും സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയും ഇവരുടെ മാനസികാരോഗ്യത്തെയും ദോഷകരമായി ബാധിക്കുന്നു. തങ്ങള്‍ സ്‌നേഹത്തോടെ പഠിപ്പിക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ക്ക് ഒരു മികച്ച ഭാവി നേടിക്കൊടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍, സ്വന്തം ഭാവി ഇരുളടഞ്ഞതാകുന്നത് കാണേണ്ടി വരുന്നത് അത്യന്തം വേദനാജനകമാണ്.
സ്‌പെഷ്യല്‍ എഡ്യൂക്കേറ്റര്‍മാരുടെ പ്രശ്‌നം കേവലം ഒരു വിഭാഗം ജീവനക്കാരുടെ പ്രശ്‌നമല്ല, മറിച്ച് ഭിന്നശേഷി സൗഹൃദ കേരളം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ ദൂരത്തെയാണ് അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്. സാങ്കേതികത്വത്തിന്റെ പേരില്‍ ഇവരെ കൈവിടാതെ, മാനുഷിക പരിഗണന നല്‍കി സേവനകാലാവധി കണക്കിലെടുത്ത് അര്‍ഹമായ സ്ഥിര നിയമനം നല്‍കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തയ്യാറാകണം. നീതിയുടെ വാതിലുകള്‍ ഇവര്‍ക്കായി തുറക്കപ്പെടുമെന്ന് നമുക്ക് പ്രത്യാശിക്കാം. കരുതലിന്റെയും കാരുണ്യത്തിന്റെയും ഭാഷ പഠിപ്പിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അതേ കരുതലോടെ നീതി ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് ഒരു പരിഷ്‌കൃത സമൂഹത്തിന്റെ കടമയാണ്.
